استفهام افتخاری

[ویکی فقه] پرسش به قصد فخرفروشی را استفهام افتخاری گویند.
« افتخار » به معنای به خود بالیدن، و «استفهام افتخاری» (از اقسام استفهام مجازی ) به این معنا است که گوینده برای به خود بالیدن و فخرفروشی، کلام خود را به صورت سؤال بیان کند؛ مانند: (... الیس لی ملک مصر...)؛ « آیا پادشاهی مصر از آن من نیست».

💡 هنگامی که در مورد فردی برتر از نظر موقعیت صحبت می‌شود، یک گوینده یا نویسنده معمولاً از اسم‌های خاص یا پایان‌های فعلی برای نشان دادن برتری نهاد جمله استفاده می‌کند. به‌طور کلی، اگر فردی از بستگان مسن‌تر، غریبه‌ای با سن تقریباً برابر یا بزرگ‌تر، یا کارفرما، معلم، مشتری یا موارد مشابه باشد، از نظر موقعیت برتر است. اگر فردی جوان‌تر، دانش‌آموز، کارمند یا مانند آن باشد، از نظر موقعیت برابر یا پایین‌تر است. امروزه پایان‌های خاصی وجود دارد که می‌توان آن را در جملات اظهاری، استفهامی و دستوری و هر دو جمله افتخاری یا عادی به کار برد.