اربلی علی بن عیسی

[ویکی نور] ابوالحسن علی بن عیسی بن ابی الفتح اِربلی، از علمای قرن هفتم هجری می باشد.
او در خاندانی اهل علم به دنیا آمد. پدرش حاکم إربل بوده و نسبت اربلی مربوط به شهر إربل از شهرهای شمال عراق است.
فرزندان او نیز اهل علم بوده اند و شخصیت هایی اندیشمند، فاضل و اهل شعر و ادبیات می باشند، مانند:
1 - تاج الدین محمد که دیوان شعری از او به یادگار مانده است.
2 - نوۀ او عیسی بن تاج الدین محمد، که مانند پدر و جد خود، اهل علم و ادب بوده است.
3 - نوۀ دیگر او، شرف الدین، احمد بن محمد، شخصیتی فاضل و ادیب بوده و از جد خود اجازۀ نقل کتاب کشف الغمة را گرفته که در پایان یک نسخۀ خطی آن موجود است.

💡 به صد طوفان شکستن در حبابی بار بگشاید بگوید فاش اگر دریا علی بن ابیطالب

💡 علی بن الفضیل از بیّاعان محلّت چیزی می خرید او را گفتند اگر ببازار شوی ارزان تر یابی گفت ایشان بنزدیک ما بیستادند بامید منفعت با جائی دیگر نتوان شد.

💡 امیرمؤمنان علی بن ابیطالب (ع) مردی را شنید که پیرامن چیزی که وی را سودی نمیداد سخن همی گفت. فرمود: ای فلان، با این کار خویش به فرشته ی کاتب اعمالت، نوشته ای املا همی کنی.

💡 مهدی زین الدین پیش از آغاز عملیات رمضان تیپ ۱۷ قم را به لشکر علی بن ابی‌طالب تبدیل کرد و بعد از آزاد شدن خرمشهر مأموریت یافت که موقعیت نیروهای عراق را در منطقه دهلران شناسایی کند.

💡 در آن تنگی که در خاطر نگنجد جز خدا کس را زند جوش از زبان ما علی بن ابیطالب

💡 مدتی بعد طاهر به دستور متوکل، علی بن جهم را رها کرد و به او خلعت و لوازم سفر اهدا کرد.