ارابۀ فرود ثابت

{fixed landing gear} [حمل ونقل هوایی] ارابۀ فرودی که قابلیت جمع شدن ندارد

💡 ایده یک بمب‌افکن شیرجه‌ای در آلمان از آرای ارنست اودت نشات می‌گرفت. اوایل سال ۱۹۳۵ دفتر فنی وزارت هوانوردی رایش مشخصات مورد نظر برای یک بمب‌افکن شیرجه‌ای جدید را به سه شرکت آرادو، هاینکل و یونکرس ارائه کرد و از آن‌ها خواست پیش‌نمونه‌های خود را طراحی کنند. گروه طراحی شرکت یونکرس به رهبری هرمان پولمان، با الگوگیری از پیکربندی بال‌پایین هواگرد کا ۴۷، هواگرد تک‌باله یونکرس یو ۸۷ را بدین منظور طراحی کرد. این هواگرد تمام‌فلزی، با ساختاری بال‌مرغی وارون، دارای ارابه فرود ثابت و برخلاف طراحی‌های پیشین یونکرس بدون پوسته کنگره‌دار بود. دو خدمه هواگرد به صورت پشت‌به‌پشت در یک اتاقک صیقل‌خورده بزرگ می‌نشستند. نخستین پیش‌نمونه تحت عنوان یو ۸۷فاو-۱ با یک موتور رولس-رویس کسترل وی با توان ۶۴۰ اسب بخار، نخستین پرواز خود را با خلبانی ویلی نوینهوفن روز ۱۷ سپتامبر سال ۱۹۳۵ در دسائو انجام داد. تثبیت‌گر عمودی و سکان دوگانه مدل اولیه در پی سقوط پیش‌نمونه در اثر از دست رفتن یکی از تثبیت‌گرها، با دُم تک‌گانه جایگزین شد.

💡 اسکای‌کورییر یک هواپیمای دو موتوره توربوپراپ و بال بلند است که با ظرفیت ۱۹ سرنشین یا در نوع باری با ظرفیت سه LD3 موجود است. بدنه آن بدون کابین تحت فشار از آلومینیوم ساخته شده‌است و مجهز به موتورهای پرت اند ویتنی کانادا پی‌تی۶ و ارابه فرود ثابت است. این هواپیما با بیشینه وزن برخاست ۱۹٬۰۰۰ پوند (۸٬۶۰۰ کیلوگرم) می‌تواند تا ۲۱۰ گره (۳۹۰ کیلومتر بر ساعت) پرواز کند و برد آنبا ۱۹ مسافر، ۳۸۶ مایل دریایی (۷۱۵ کیلومتر) است.