اذن امام به افتا

[ویکی فقه] اذن امام به افتا، از اصطلاحات بکار رفته در علم حدیث بوده و یکی از اسباب مدح راوی بشمار می آید.
یکی از امارات مدح، "اذن امام (علیه السّلام) به افتاء" است که به وسیله آن وثاقت و یا حسن راوی اثبات می شود. " اذن امام (علیه السّلام) به افتاء و یا حکم" بهترین شاهد بر عدالت است چون به اجماع، نص و بلکه ضرورت، افتاء و حکم غیر عادل و غیر ثقه، شرعی نیست و معقول نیست امام (علیه السّلام) اذن به کار غیر مشروع بدهد.
مستندات مقاله
در تنظیم این مقاله از منابع زیر استفاده شده است: • مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال.• نمازی شاهرودی، علی، مستدرکات علم رجال الحدیث.

💡 سليمان بن خالد (306) در قيام زيد از طرف امام وقت اذن داشت (307) در صورتىكه سليمان با اذن امام به كمك زيد شتافت و دوش به دوش او با دشمن جنگيد، چگونه مىتوان گفت خود زيد رهبر نهضت بدون اذن امام قيام كرد.

💡 ((... او جازان يكون خروجهم باذن امام واجب الطاعة كخروج زيد بن على و غيره من بنىعلى (عليه السلام ) )) (304) يا اينكه جائز باشد قيام آنها به اذن امام واجب الطاعةباشد مانند خروج زيد بن على و ديگر فرزندان على (عليه السلام ).

💡 1 - از جمله كساى كه تصريح كرده اند قيام زيد (عليه السلام ) به اذن امام بود شخصيتكم نظير اسلام مرحوم شهيد اول مى باشد، وى در كتاب ((قواعد)) در باب امر بهمعروف و نهى از منكر با كمال صراحت مى فرمايد:

💡 بنابراين، ابتدا بايد اصل مشروعيت و جواز عملى را كه مورد اذن قرار مى گيرد بهدليل مستقل اثبات نمود و سپس نياز آن را به اذن امام عليه السّلام و در زمان غيبت به اذنفقيه مورد بحث و بررسى قرار داد.

💡 (( او جاز ان يكون خروجهم باذن امام واجب الطاعة كخروج زيد بن على و غيره من بنى على)) (810) يا جايز باشد كه خروج و قيام آنان به اذن امام واجب الطاعه باشد. مانندخروج زيد بن على و غير او از فرزندان على (عليه السلام ).

💡 از مجموع گفته ها در زمينه ((ولايت اذن ))، به اين نتيجه مى رسيم كه حكم ولايت اذن درفقيه، همان حكم ولايت اذن در امام عليه السّلام است كه در موضوع شك بايد موارداصول عمليّه را از يكديگر تفكيك نمود و نتيجه آن در عبادات سقوط اذن است و امّا درمعاملات و تصرّف در اموال و نفوس ديگران و در امور اجتماعى و سياسى وامثال آن، اذن نظارت فقيه ضرورى است، همان گونه كه در باره اذن امام عليه السّلامبيان كرديم.