ترحم امام بر راوی

[ویکی فقه] ترحم امام بر راوی، از اصطلاحات بکار رفته در علم حدیث بوده و از اسباب مدح راوی به شمار می رود.
منظور از "ترحم" آن است که پس از اسم راوی گفته شود "(رحمة الله علیه)" که ممکن است از سوی امام (علیه السّلام)، جلیل، احد الاعلام و یا مشایخ صورت گیرد که این ها از اسباب مدح است.
بیان اقوال
در مورد "ترحم امام (علیه السّلام) بر راوی" چند قول است:۱- امکان وثاقت است؛ چون معقول نیست که امام (علیه السّلام) نسبت به شخصی "(رحمة الله علیه)" بگوید و آن شخص ثقه و عادل نباشد؛۲- به وسیله آن وثاقت و حسن راوی اثبات می شود.

💡 1. روايات مستفيض وجود دارد كه سيره امام بر اساس كتاب و سنت است. و هدف آن حضرت، احياى قوانين قرآن و روش پيامبر خواهد بود(583). و گرفتن جزيه، از مقرراتاسلامى و بر اساس قرآن و سنت پيامبر است.

💡 نائب رحمان، خلیفه حق، امام بر و بحر مهدی هادی که قصر پادشاهان جای اوست‏

💡 دعبل سكه ها را كه نام امام بر آن بود به شيعيان عراق فروخت و در برابر هر دينار،صد درهم گرفت و وضع زندگى خود را دوباره مرتب كرد.(229)

💡 امام بر حق ولی مطلق امین قران گزین انسان امیر مردان شه خراسان علی موسی رضای جعفر

💡 سپس حضرت به ياران خود دستور دادند بر مركبهاى خود بنشينند و راه يثرب را پيشگيرند. حرّ، ميان آنان و راه يثرب قرار گرفت. امام بر او بانگ زد: