احمد بن محمد بن قدامه

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] احمد بن محمد بن قدامه، خطیب جماعیل و از شخصیت های آلِ قُدامه، می باشد؛ این خاندان، خاندانی فلسطینیُ الاصل و حنبلی مذهب که فقیهان، مُسندان، حافظان و قاضیان بسیاری از آن برخاستند و فعالیت علمی ــ دینی آنان در اندیشۀ اسلامی آن روزگار و گسترش مذهب حنبلی تأثیر بزرگی به جای نهاد.
احمد بن محمد بن قدامه (۴۹۱-۵۵۸ق/۱۰۹۸-۱۱۶۳م)، خطیب جماعیل.وی از روستاهای نابلس بود. در ۵۵۱ق/۱۱۵۶م پس از استیلای فرنگیان بر سرزمین های بیت المقدس، با خانوادۀ خود به دمشق کوچید و چنان که اشاره شد در مسجد ابوصالح اقامت گزید. در ۵۵۴ق/۱۱۵۹م به کوه قاسیون رخت کشید و دیر الحنابله را بنیاد گذاشت و به تدریس پرداخت. گفته اند در پارسایی بی مانند بود.
ابن رجب، زین الدین، الذیل علی طبقات الحنابله، ج۲، ص۶۱، قاهره، ۱۳۷۲ق.
۱. ↑ ابن رجب، زین الدین، الذیل علی طبقات الحنابله، ج۲، ص۶۱، قاهره، ۱۳۷۲ق. ۲. ↑ ذهبی، شمس الدین محمد، العبر، ج۳، ص۲۹، به کوشش ابوهاجر محمد السعید بن بسیونی زغلول، بیروت، ۱۹۸۵م.
دانشنامه بزرگ اسلامی، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «آل قدامه»، شماره۴۴۸.
...

جمله سازی با احمد بن محمد بن قدامه

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 به امور اوقافى كه غالبا املاك و زمين بوده و در نقاط مختلف، از ((ايران ))، ((عراق))و غير آنها پراكنده بودند، توسط بعضى از وكلا رسيدگى مى شد؛ مانند: ((احمد بناسحاق قمى ))وكيل وقف در ((قم ))، و ((حسن بن محمد بن قطاة صيدلانى))وكيل وقف در ((واسط)). (496)

💡 به هر حال ((حسن بن محمد بن بابا))از غاليان عصر امام هادى و امام عسكرى عليهمالسلام بوده است كه به خاطر عقايد فاسدش، از جمله ادعاى بابيت، مورد لعن و طرد آندو حضرت واقع شد.(793)ابومحمد، الشريعى  

💡 ابو الحسن، موسى بن جعفر بن محمد بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب عليهالسلام امامى است كبير القدر و عظيم الشاءن و كثير التهجر و جاد در اجتهاد، با كراماتمشهود و مشهور به خوارق عادات و مواظب بر طاعات؛ كه شب را به سجده و قيام به صبحمى رساند و روز را به تصديق و صيام به انتها؛ و به سبب فزونى علم و گذشتن ازمتجاوزين به حقش، كاظم ناميدندش.

💡 فرخ نامه، دائرةالمعارف علوم و فنون و عقاید است که در سال ۵۹۸ق/۱۱۸۴م توسط ابوبکر مطهر بن محمد بن ابوالقاسم ابوسعید جمالی یزدی و به‌طور خلاصه؛ ابوبکر مطهر جمالی یزدی نوشته شده‌است. این کتاب دانشنامه‌ای فارسی است که در مقاله سوم آن، به کشاورزی نیز پرداخته‌است. دانشنامه‌های فارسی دربارهٔ عالم انسانی، نباتی(گیاهی) و حیوانی و کانی سخن می‌گویند.