[ویکی فقه] احمد بن محمد بن عبدالرحیم اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن سوم و چهارم هجری بوده است.
احمد بن محمّد بن عبدالرّحیم اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن سوم و چهارم هجری است. در عراق، حدیث می گفته است. از محمّد بن یحیی بن منده روایت می کند، و محمّد بن مظفّر از او نقل حدیث می نماید.
ابونعیم اصفهانی، احمد بن عبداللّه، ذکر اخبار اصفهان، ج۱، ص۱۴۴.
۱. ↑ ابونعیم اصفهانی، احمد بن عبداللّه، ذکر اخبار اصفهان، ج۱، ص۱۴۴.
مهدوی، سیدمصلح الدین، اعلام اصفهان، ج۱، ص۴۶۶.
...
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 حديث: 1 حدثنى جعفر بن محمد بن مسرور رضى الله عنهقال حدثنى الحسين بن محمد بن عامر عن عمه عبدالله عامر عن محمد بناسماعيل عن على بن الحكم عن داود العجلى عن ابى بصير عن ابى عبدالله عليه السلامقال من توضا فذكر اسم الله طهر جميع جسده و كان الوضوء الى الوضوء كفاره لمابينهما من الذنوب و من لم يس لم يطهر من جسده الا ما اصابه الماء
💡 559- مصدر سابق و ص 213 فجر الاسلام. نفطويه، ابراهيم بن محمد بن عرفهازدى. در شرح حالش در تاريخ بغداد آمده است كه نفطويه را تصنيفات فراوان بودهاست. مسعودى نيز از او به عنوان مورخ نام برده و از كتاب او چنين ياد كرده است: و نيزتاريخ ابوعبدالله ملقب به نفطويه. سپس به تعريف آن پرداخته و از مفيد و جامع بودنآن سخن گفته است. در هديه العارفين، ص 5، نام كتابهاى او برده شده وسال وفاتش 323 قيد گرديده است.