احمد بن علی بونی

[ویکی فقه] بُونی، ابوالعباس احمد بن علی بن یوسف قُرَشی الصوفی محیی الدین (صورت های دیگر آن: تقی الدین، شهاب الدین)، نویسنده قرن هفتم می باشد، که در حدود چهل کتاب در علوم خفیّه (بویژه حروف، اعداد و جفر ) نوشت.
درباره زندگی او اطلاع چندانی در دست نیست.
وفات
تاریخ وفات او (۶۲۲) را نگارنده فقط در کشف الظنون حاجی خلیفه یافت.
اهلیت بونی
وی اصلاً از اهل بُونه (= عَنّابِه) بود.
در این که وی اطلاعاتی درباره بنای مسجد سیدی بومَروان که در ۴۲۵ در آن محل ساخته شد در کتابی به نام الدُرّة المکنونة آورده باشد جای تردید است، زیرا نام این کتاب در فهرست های آثار او نیامده است.
محل دفن
...

💡 یادداشت‌های پراکندهٔ در مورد عزیزخان مکری در مکتوبات دورهٔ قاجار وجود دارد. حمام قدیمی سردشت، قلعهٔ سردار بوکان، سد سردار بوکان مسجد جامع بوکان، امامزاده عون بن علی و زین علی در آذربایجان، انبار قدیمی تبریز از جمله آثار تاریخی هستند که به دستور عزیزخان مکری ساخته شده‌اند. عزیزخان مُکری در منطقهٔ مکریان به «سردار بوکان» معروف است و در شهرستان بوکان محبوب و مورد احترام است.

💡 روز عاشورا هنگامی که وقت نماز فرا رسید ابوثمامه به حسین بن علی گفت: می‌بینم که این گروه به تو نزدیک شده‌اند. به خدا سوگند تا من پیش روی تو کشته نشوم شما کشته نخواهی شد؛ ولی دوست دارم هنگامی که خدای را دیدار می‌کنم این نمازی را که وقت آن نزدیک گشته خوانده باشم.

💡 نویسنده تلاش کرده در این کتاب زوایای مختلفی از زندگی حسین بن علی ارائه دهد که در کتب مشابه کمتر به آن توجه شده‌است. وی از منابع تاریخی زیادی بهره جسته و در پاورقی به آن‌ها اشاره کرده‌است.

💡 سید حسین کیا بن علی (۷۹۷–۷۹۸ ق) سومین پادشاه سلسله کیاییان بود. وی با حمایت اهالی لاهیجان به قدرت رسید؛ اما چون بی‌تدبیر و ناتوان بود، با مخالفت‌های مردمی مواجه شد، و برادرش سید رضاکیا، او را برکنار کرد و خود به حکومت رسید.