اثریت غایت از فاعل

[ویکی فقه] آثریت غایت از فاعل. آثریت غایت از فاعل یکی از اصطلاحات به کار رفته در علم منطق بوده و به معنای اولویت غایت بالذات نسبت به شیء رساننده به یک غایت است.
یکی از اقسام مواضع اولی و آثر، آثریت غایت از فاعل است؛ یعنی اگرچیزی خود، غایت و مطلوب باشد و چیز دیگری فاعل و رساننده ما به یک غایت باشد، اوّلی سزاوارتر به انتخاب است. باید دانست که این موضع مشهور است، ولی حق نیست، چون مثلاً صحت بدن، غایتی از غایت ها محسوب می شود و از سوی دیگر سلامتی روح و نفس که فضیلت است ما را به غایتی سوق می دهد که سعادت نهایی است، و صحت نفس نزد افاضل، برگزیده تر از سلامتی بدن است.
ابن سینا، حسین بن عبدالله، الشفا (منطق)، ج۳، ص۱۵۷.
۱. ↑ ابن سینا، حسین بن عبدالله، الشفا (منطق)، ج۳، ص۱۵۷.
منبع
پایگاه مدیریت اطلاعات علوم اسلامی، برگرفته از مقاله «آثریت غایت از فاعل»، تاریخ بازیابی۱۳۹۵/۱۰/۲۵.
...

💡 چو خورشید از دور نوری ببخش مرا غایت از من حضوری ببخش

💡 مرا دماغ بدان غایت از غرور تباه که در سرای تو شایسته ام بدربانی

💡 به هزار جان سپاری ز جفا نیامدی باز شده ناامید دیگر دل من به غایت از تو