اتلیه

( آتلیه ) (تُ یِّ ) [ فر. ] ( اِ. ) ۱ - کارگاه هنری که در آن چند هنرجو زیر نظر استاد به کار مشغولند. ۲ - جایی که در آن فعالیت هنری انجام می شود.

( آتلیه ) کارگاهی که در آن یک یا چند هنرمند به کارهای هنری مشغول باشند.

( آتلیه ) ( اسم ) کارگاه هنرمندان محلی که جمعی هنرمند زیر نظر استادی بکار پردازند.
کارگاه، کارگاهی باچندتن هنرمندزیرنظراستاد

آتلیه. آتلیه ( فرانسوی: Atelier ) واژهٔ فرانسوی برای کارگاه است که عموماً در اشاره به کارگاه یک هنرمند در هنرهای زیبا یا تزئینی به کار می رود که استاد و تعدادی از دستیاران، هنرجویان و شاگردان در آن با همدیگر برای تولید آثار منتشره به نام استاد، همکاری می کنند.
برای هنرمندان اروپایی از قرون وسطا تا قرن های ۱۸ و ۱۹ این شیوه، معیار بود. در اروپای قرون وسطی، این شیوهٔ کار توسط صنوف محلی، تنظیم می شد. شاگردان از سنین کم شروع به کار در زمینه های ساده می کردند و پس از چند سال مهارت می یافتند تا این که خود استاد شوند. این نظام با افول صنوف تدریجاً جایگزین شد و آکادمی ها، شیوهٔ آموزش برتری تلقی شدند، گرچه بسیاری از هنرمندان به استفاده از هنرجویان ادامه دادند.

💡 پس از هم پاشیدن گروه هنری و انحلال آتلیه تئاتر در سال ۱۳۴۹ بیژن مفید به همکاری با کارگاه نمایش و بازی در نمایش «ناگهان…» و نمایش‌نامه‌خوانی «ترس و نکبت رایش سوم» (اثر برتولت برشت) پرداخت.

💡 لیلا زارع فارغ‌التحصیل رشته مدیریت بازرگانی در مقطع کارشناسی است. وی علاوه بر بازیگری به عکاسی نیز می‌پرداخته و پیش از بازیگری، آتلیه عکاسی داشت.

💡 پروفسور روانشناسی به نام ریچارد وانلی در راه باشگاهش متوجه نقاشی زن جوانی پشت پنجره در ویترین یک آتلیه می‌شود. این بوم او را مجذوب خود می‌کند، به ویژه که مدل زیبای بوم نقاشی را درست چند لحظه بعد در همان حوالی ملاقات می‌کند. نامش آلیس رید است و از او دعوت می‌کند تا سر شب را در خانه او بگذرانند.

💡 آتلیه با هدف برقراری ارتباط میان فیلمسازان جوان و دست اندرکاران صنعت سینما، طراحی شده‌است. هر سال این برنامه برای حدود بیست فیلمساز موقعیتی را فراهم می‌کند که شامل تأمین مالی، دیدار با تهیه کنندگان، دست اندرکاران پخش و شرکت در فعالیت‌های روزمره جشنواره است.

💡 آتلیه یا کارگاه بزرگ ووئه کل مکتب نقاشان فرانسوی را برای نسل بعدی تولید کرد. تأثیرگذارترین شاگرد وی شارل لو برن بود که تمام نقاشی‌های تزئینی داخلی را در ورسای سامان داد و سبک رسمی را در دربار لوئی چهاردهم فرانسه دیکته کرد، اما به خاطر حسادت، ووئه را از آکادمی رویال در سال ۱۶۴۸ محروم کرد.

💡 اغلب هنرمندانی که، به کافه نادری می‌آمدند، به آتلیه ایشان هم رفت‌وآمد داشتند، یا در محافل و مجالس گوناگون با یکدیگر ملاقات می‌کردند.