اتش داغ

( آتش داغ ) آتش داغ. [ ت َ ] ( اِ مرکب ) اثر آتش بر بشره.

( آتش داغ ) اثر آتش بر بشره

💡 همتم آتش داغ از در همسایه نخواست من دیوانه از آن جای بگلخن کردم

💡 به بستان جلوه دادم آتش داغ جدائی را نسیمش تیز تر می سازد و شبنم غلط ریز است

💡 وداع سرکشی‌کن‌گر دلت راحت‌کمین باشد چو آتش داغ شد جمعیتش نقش نگین باشد

💡 ز آتش داغ گر افروخته دستم چه عجب که کلیمم من و اینم ید بیضا باشد

💡 از لب خشک تشنگان اشک روان به بوم و بر ز آتش داغ کشتگان آه دوان به اخترم