ابوسبره یزید بن مالک

[ویکی فقه] آلِ ابی سِبُره، از خاندان های شیعی کوفه که در سده های ۱ و ۲ق/۷ و ۸م بودند. جد اعلای این خاندان، ابوسَبُرَه یزید بن مالک بن عبدالله بن ذؤیب الجعفی الکوفی است.
ابوسَبُرَه یزید بن مالک بن عبدالله بن ذؤیب الجعفی الکوفی جد اعلای خاندان آلِ ابی سِبُره، می باشد. وی با ۲ پسرش، سبره و عزیز به دیدار رسول اکرم (صلی الله علیه و آله وسلّم) نایل آمد. پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) عزیز را عبدالرحمن نام نهاد. به نقل برخی مورخان، عبدالرحمن در جنگ کربلا از سوی عمر بن سعد، فرماندهی سربازان ۲ قبیله مذحج و اسد را برعهده داشته است.
ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۴، ص۶۰، بیروت، دارصادر، ۱۳۹۹.
۱. ↑ ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۴، ص۶۰، بیروت، دارصادر، ۱۳۹۹.
دانشنامه بزرگ اسلامی، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «آل ابی سبره»، ج۱، ص۳۵۵.
...

💡 این گروه به‌طور عام خودشان را ایزدی Ēzdī می‌خوانند. خود ایشان، ترجیح می‌دهند که نام مذهبشان را از ایرانی باستان yazata، فارسی میانه yazad (یزدانی بودن) بدانند و این فرضیه، به‌طور گسترده پذیرفته شده‌است. در حقیقت طبق پژوهش‌های انجام گرفته شده نام یزید بن معاویه هیچ ارتباطی با ایزدیان ندارد و تنها یک تشابه اسمی است.

💡 در دوران بنی‌امیه، حجاج یوسف ثقفی، عراق را، و قتیبه بن مسلم، خراسان را ویران کرد. یزید بن مهلب، که پس از قتیبة بن مسلم به حکومت خراسان رسیده بود و گرگان را فتح کرده بود، هنگام برگشت از مازندران، با طغیان مرزبانان گرگان روبرو گشت. او بسیاری از مردم آن‌ها را کشت، از آنرو که سوگند خورده بود بتواند از خون آنها، آسیابی بسازد.

💡 خطبه زینب در شام یا خطبه زینب در مجلس یزید خطبه ای است که زینب بنت علی در حضور یزید بن معاویه در پی نبرد کربلا ایراد کرده‌است. پس از واقعه کربلا نیروهای لشکر عمر سعد اهل بیت محمد پیامبر اسلام و سرهای کشتگان کربلا را به شام منتقل کردند. زینب خطبه ای را در دربار یزید ایراد و در آن یزید را تحقیر کرد. او ضمن تمجید از اهل بیت و کسانی که در کربلا کشته شده‌اند، به بیان ظلم‌های لشکر یزید پرداخت.

💡 معاویه پس از فتح مکه، در بیست و سه سالگی، به همراه پدرش ابوسفیان و برادرش یزید بن ابی سفیان، دین اسلام را پذیرفت. گروهی گفته‌اند معاویه به مقام کتابت وحی رسید، ولی معاویه در مکه ساکن بود و محمد بعد از فتح مکه به مدینه بازگشت و تا آخر عمر در مدینه زندگی کرد.

💡 وی زمانی که به همراه یزید بن معاویه و به فرمان معاویه بن ابی‌سفیان در محاصره اول قسطنطنیه (۵۲ هـ. ق) شرکت کرده بود درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد.

💡 پس از نبرد کربلا به دستور یزید بن معاویه برای سرکوبی قیام مردم مدینه با سپاهی به فرماندهی مسلم بن عقبه عازم حجاز شد. درگیری میان سپاهیان شام و مردم مدینه در خارج شهر صورت گرفت که با شکست قیام مردم مدینه همراه شد و پس از آن شامیان شهر مدینه را غارت کردند. فرماندهی این سپاه پس از مرگ مسلم بن عقبه بر عهده حصین قرار گرفت.