ابوالحسن ابن اثیر

[ویکی فقه] اِبْن ِاَثیر، ابوالحسن علی ّ بن ابی الکرم محمد بن عبدالکریم بن عبدالله شیبانی (۴ جمادی الاول ۵۵۵ -۶۳۰ق /۱۳ مه ۱۱۶۰- ۱۲۳۳م )، ملقب به عزّالدّین و مشهور به ابن اثیر جَزَری، مورخ، ادیب و محدّث است.
ابن اثیر در جزیره ابن عُمر زاده شد. پدرش در دستگاه آل زنگی بود و در ۵۷۹ق /۱۱۸۳م به موصل منتقل شد، از این رو جوانی ابن اثیر در موصل گذشت. زندگی نامه نویسان ِ سده های ۷، ۸ق /۱۳، ۱۴م اطلاعات روشنی از کودکی و جوانی او به دست نداده اند. وی احتمالاً آموزش را در اوان کودکی با قرآن شروع کرد.
← اساتید
با وجود این دانسته های اساسی ما درباره ابن اثیر منحصر به یادداشتهایی است که ابن خلکان درباره وی به دست داده است. او در ۶۲۶ق /۱۲۲۹م ابن اثیر را در حلب دیدار کرده و او را بسیار ستوده است. ابن خلکان می گوید: ابن اثیر حافظ حدیث بود و تواریخ را از بر داشت و انساب عرب را نیک می دانست و به اخبار عرب واقف بود. ابن اثیر مورد احترام نویسندگانی که از آثار وی سود جسته اند، بوده است. ابن جوزی از او به عنوان استاد یاد کرده است. ابن کثیر و ابن عماد حنبلی نیز او را ستوده اند.
وفات
ابن اثیر سرانجام در موصل درگذشت. تاریخ درگذشت او را ۶۳۲ق نیز یاد کرده اند.
آثار
...

💡 اما روایت ابن اثیر متفاوت است او می‌گوید: «در این هنگام نماینده چنگیز خان آمده بود تا سلطان را تهدید کند و به وی بگوید: شما یاران و بازرگانان مرا کشتید و دارایی مرا از ایشان گرفتید.

💡 گذشته از این دو منبعی که از آن‌ها سخن رفته، ابن خلکان از منبع دیگری به نام سلامی یاد می‌کند که اطلاعات او گه‌گاه با آگاهی‌هایی که منابع دیگر به‌دست می‌دهند همخوانی ندارد؛ و ابن اثیر نیز در تألیف خود هم از کتاب ابن ازهر بهره می‌گیرد و هم از نوشته‌های سلامی.