ابواب مسجد الحرام

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] مسجد الحرام در گذر تاریخ و در توسعه هایی که صورت گرفت، دارای درهای بسیاری شد که برخی از آن ها، در هر دوره، نامی ویژه به خود گرفت. در حال حاضر، مسجد، شمار فراوانی درِ کوچک و بزرگ دارد.
درهای کوچک اغلب در طرف مسعی است که نام های آنها عبارت است از: باب بنی شیبه، باب السلام، باب علی، باب النبی، باب العباس و در دو سوی این درها، باب مروه در برابر مروه و باب صفا در برابر صفا است.
← فضیلت باب بنی شیبه
در سمت شمالی مسجد، افزون بر درهای متعدد، مهم ترین دری که در امتداد کوه مروه قرار دارد باب الفتح است که ورودی آن بسیار بزرگ می باشد. این همان است که رسول خدا(صلی الله علیه وآله) در فتح مکه (۲۰ رمضان سال هشتم هجرت) از آن وارد گردید.
باب فهد مهمترین در غربی مسجد
در سمت غرب، مهم ترین در، باب فهد است؛ زیرا افزایش جدید مسجد در این قسمت، افزایشی است که در دوره فهد صورت گرفته است.
درهای بزرگ مسجد
...

جمله سازی با ابواب مسجد الحرام

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 پيامبر دستور داد ابوسفيان تا فردا در خيمه عباس باشد. عباس به ابوسفيان گفت لازماست حالا براى نجات خود اسلام بياورد و ابوسفيان به توصيه عباس حفظ ظاهر كرد وظاهرا اسلام آورد تا جان خويش را برهاند. عباس از پيامبر خواست به ابوسفيان امتيازىداده شود. پيامبر گفت ابوسفيان به مكه باز گردد و به اهالى مكه بگويد كه هر كسبه مسجد الحرام برود، در امان است. هر كس به خانه ابوسفيان رود نيز در امان است.

💡 نمى دانم. فرمودند: كسى كه به حج برود و هنگامى كه وارد مكه مى شود، متواضعباشد و زمانى كه وارد مسجد الحرام شد، از ترس خداىعزوجل قدمهايش را كوتا بردارد و در اطراف خانه خدا طوايف نيكويى انجام دهد و دو ركعتنماز بخواند، خداوند هفتاد هزار حسنه براى او نوشته، هفتاد هزار حاجت مى پذيرد و آزادكردن هفتاد بنده به حساب او خواهد گذاشت كه بهاى هر بنده اى ده هزار درهم است.

💡 و نيز همين معنا را ابن ابى شيبه، ابو الشيخ و ابن مردويه از عبد الله بن عبيدهنقل كرده اند، و در آن دارد كه: عباس به على گفت: آيا من در كارى بهتر از هجرت نيستم ؟آيا اين من نيستم كه حاجيان را سقايت و مسجد الحرام را تعمير مى كنم ؟ پسبدنبال اين گفتگو آيه مورد بحث نازل شد.

💡 هم چنين (كليددارى ) و عمران و آبادى مسجد الحرام كه مقدسترين و بزرگترين كانونمذهبى حتى در زمان جاهليت محسوب مى شد، احترام فوق االعاده اى براى شخص يااشخاصى كه متصدى آن بودند، بر مى انگيخت.