ابن عبدالحکم ابوعبدالله محمد بن عبدالله
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] ابوعبدالله محمد بن عبدالله، معروف ترین فرزند عبدالله بن عبدالحکم، یکی از شخصیت های ابن عبدالحکم می باشد؛ اِبْن ِ عَبْدُالحَکَم، عنوان افراد خاندانی از مورخان، فقیهان، محدثان و پیشوایان مذهبی مصر است که در سده های ۲ و ۳ق /۸ و ۹م از شهرت و نفوذ بسیار برخوردار بودند و بر مالکیان مصر ریاست داشتند.
ابوعبدالله محمد بن عبدالله (۱۸۲- ۲۶۸ق /۷۹۸-۸۸۱م )، معروف ترین فرزند عبدالله بن عبدالحکم که در حدیث و فقه مالکی و شافعی عالمی بلند آوازه بود. پس از پدر ریاست مالکیان مصر یافت و تا پایان عمر، به تألیف مشغول بود.
ابن ابی حاتم، عبدالرحمان، الجرح و التعدیل، ج۷، ص۳۰۰.
وی اصول فقه را نخست از پدر و عبدالله بن وهب و اشهب که هر ۳ از بزرگان اصحاب مالک بودند، فراگرفت و از آنان حدیث روایت کرد.
ابن خلکان، وفیات الاعیان، ج۴، ص۱۹۳.
تصریح و توجه بسیاری از نویسندگان شافعی به شرح احوال و آثار محمد بن عبدالحکم در تذکره ها و کتاب های طبقات الشافعیه حاکی از فضل تقدم و پایگاه والای او در بین یاران نزدیک شافعی است.
ابواسحاق شیرازی، ابراهیم، طبقات الفقهاء، ج۱، ص۹۹، به کوشش احسان عباس، بیروت، ۱۴۰۱ق /۱۹۸۱م.
...
جمله سازی با ابن عبدالحکم ابوعبدالله محمد بن عبدالله
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 او بدون آن‌که در سرشت وحی پرسش کند، می‌اندیشید کلمات وحی‌شده همه شفاهی بودند و محمد بن عبدالله خود هرگز قرآن را ننوشت.
💡 195- درباره فضائل معنوى محمد بن عبدالله به كتاباقبال الاعمال سيد بن طاووس اعمال ماه محرم مراجعه شود.
💡 مدیح نبوی، به شعری گفته می‌شود که به مدح پیامبر اسلام محمد بن عبدالله پرداخته‌است. در این اشعار از صفات ظاهری و باطنی، خلقیات، اظهار شوق برای دیدن و زیارت وی و همچنین در تقدیس اماکن مربوط به وی و ذکر معجزات او یاد می‌شود. زکی مبارک مدیح نبوی را اینگونه تعریف می‌کند: «فنی از فنون شعری که صوفیان آن را گسترش داده‌اند و در آن بیان احساسات دینی موج می‌زند.»
💡 اين حضرت ختمى مرتبت محمد بن عبدالله صلى عليه و آله است كه دختر گراميش حضرتفاطمه را به عقد مزاوجت و زناشوئى من در آورده است بصداق و مهريه اى كه عبارت ازچهارصد درهم و دينارى باشد و من از اين وصلت و ازدواج بى نهايت راضى و خوشنود وخوشحالم شما مراتب مذكوره را از آن حضرت سئوال و پرسش كنيد و بر اين واقعيتشهادت و گواهى دهيد.
💡 حمد و سپاس بى كران سزاوار خداوندى است كه ما را نعمت عظماى كتاب قرآن بخشيد و درپرتو درخشان آن رسالت حضرت ختمى مرتبت محمد بن عبدالله (ص ) و ولايت و امامت مولىالكونين حضرت على (ع ) را بر امت اسلام ارزانى داشت و جان وعقول بشرى را از حمايت و هدايت بى منتهاى معارف دو كتاب عظيم قرآن و نهج البلاغهسيراب گردانيد.
💡 اولین شاعرانی که در مدح محمد بن عبدالله و در زمان حیات او اشعاری را سروده‌اند، عباس بن عبدالمطلب -عموی محمد- بوده‌است. وی در مدح محمد چنین سروده‌است:
