دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اِبْن ِ شِبْل، ابوعلی محمد بن حسن بن عبدالله بن احمد بن یوسف (د ۴۷۳ق / ۱۰۸۰م )، شاعر، ادیب، فیلسوف، عالم نحو و لغت، محدث و طبیب بغدادی است.
در منابع نزدیک به زمانش نام وی محمد ضبط شده است، اما یاقوت
یاقوت حموی، معجم الادباء، ج۱۰، ص۲۳.
وی اهل حریم طاهری، محله ای در قسمت بالای بغداد، در جانب غربی، یا شارع دارالرقیق بود و پس از مرگ در گورستان باب حرب به خاک سپرده شد.
احمد ابن دمیاطی، المستفاد من ذیل تاریخ بغداد، ج۱، ص۹، به کوشش قیصر ابوفرح، بیروت، ۱۳۹۱ق / ۱۹۷۱م.
از گزارش ابن قفطی که می گوید ابن شبل از امیر ابومحمد حسن بن عیسی بن المقتدر بالله حکایت ها روایت کرده
علی ابن قفطی، المحمدون من العشراء و اشعارهم، ج۱، ص۳۷۶، به کوشش ریاض عبدالحمید مراد، دمشق، ۱۳۹۵ق / ۱۹۷۵م.
...