ابن خطیب اربلی

[ویکی فقه] اِبْن ِ خَطیب ِ اِرْبِلی، بدرالدین ابوالمعالی محمد بن علی (۶۸۶ - ۷۵۵ق /۱۲۸۷-۱۳۵۴م )، ادیب، شاعر، نویسنده، نحوی و فقیه شافعی است.
نسبت او را اربلی موصلی گفته اند. از انتساب وی به اربل و سپس به موصل چنین برمی آید که در اربل عراق زاده شده و بعد از آن در موصل اقامت گزیده است.
هوش و حافظه
ابن حجر او را مردی باهوش و خردمند می داند که حافظه ای شگرف داشت، چنانکه الحاوی الصغیر را در ۶۰ روز و شمسیه در علم منطق را یک روزه حفظ کرد. در علم قرائات نیز متبحر بود.
شاگرد
از جمله کسانی که نزد وی شاگردی کرده اند، ابن رافع است که در ذیل تاریخ بغداد استاد را ستوده است.
زندگی
...

💡 ابن خلدون در این زمان از نفوذ خود و عقاید سیاسی‌اش استفاده کرد و اندرزهایی به پادشاه جوان داد؛ ابن خطیب که از این کار به خشم آمده‌بود، ابن خلدون را مجبور ساخت قرناطه را ترک کند.

💡 و نوشت؛ و نوشته‌اش را به شیخنا ابن خطیب الناصریه و دیگر قضات تقدیم کرد. قضات و علما زیر بار نرفتند و بلند شدند و آن جا را ترک گفتند.