ابن حضرمی عبدالله بن عمرو

[ویکی فقه] اِبْن ِ حَضْرَمی، عبدالله بن عمرو (عامر؟) بن عبدالله بن عماد (مق ۳۸ ق /۶۵۸م )، از امرای طرف دار بنی امیه که در کشمکش های امویان با علی بن ابی طالب (ع ) بر سر خلافت نقش مهمی داشت.
درباره ابن حضرمی و وقایعی که به قتل او انجامید، منبع اصلی که به ذکر جزئیات حوادث پرداخته، کتاب الغارات ثقفی کوفی (د ۲۸۳ق / ۸۹۶م ) است و نویسندگان متأخرتر چون طبری، ابن اثیر و ابن ابی الحدید، بیشتر مطالب خود را، صرف نظر از پاره ای اختلاف ها، از آن برگرفته اند؛ منابع متقدم بر الغارات چون تاریخ خلیفة بن خیاط، طبقات ابن سعد، المحبر ابن حبیب و انساب الاشراف بلاذری، چندان به ایجاز گراییده اند که در مقایسه با الغارات تقریباً بی فایده به نظر می رسند. پدر عبدالله یعنی عمرو بن عبدالله، هم پیمان حرب بن امیه، در ۲ ق / ۶۲۳م در سریة نخله به دست واقد بن عبدالله تمیمی کشته شد. او نخستین کس از مشرکان بود که به دست مسلمانان به قتل رسید.
واقدی، محمد، ج۱، ص۱۴- ۱۸، المغازی، به کوشش مارسدن جونز، لندن، ۱۹۶۶م.
وی در ۳۵ق عامل عثمان در مکه بود
طبری، تاریخ طبری، ج۶، ص۳۰۵۷.
(۱) ابن حبیب، محمد، المحبر، بیروت، ۱۳۶۱ق /۱۹۴۲م. (۲) ابن حجر عسقلانی، احمد، الاصابة فی تمییز الصحابة، قاهره، ۱۳۲۸ق /۱۹۱۰م. (۳) ثقفی کوفی، ابراهیم، الغارات، به کوشش جلال الدین محدث، تهران، ۱۳۵۵ش. (۴) خلیفة بن خیاط، تاریخ، به کوشش سهیل زکار، دمشق، ۱۹۶۸م. (۵) ذهبی، محمد، تاریخ الاسلام، قاهره، ۱۳۶۸ق / ۱۹۴۹م. (۶) طبری، تاریخ طبری. (۷) واقدی، محمد، المغازی، به کوشش مارسدن جونز، لندن، ۱۹۶۶م.

💡 الف: عبدالله بن عمرو بن عزيز كندى: تابعى بود و از دلاوران كوفه. وى از رؤ ساىبرجسته شهر به شمار مى رفت. و در نبردهاى پياپى امام اميرالمؤمنين عليه السلامهمراه آن حضرت بود.

💡 وليد راهنمايى مروان را پذيرفت و عبدالله بن عمرو، نوه عثمان، را به دنبال حسين (ع ) و فرزند زبير فرستاد و هر دو را (براى همان ساعت ) احضار كرد. عبدالله آن دو تن را در مسجد ديدار كرد و امر حاكم را به هر دو آنها ابلاغ نمود.

💡 همچنین در نظر شیعیان، کعب داستان‌های بسیاری را به دروغ به عهد عتیق نسبت داد. افراد زیادی نظیر: ابوهریره، عبدالله بن عمر، عبدالله بن عمرو عاص، معاویه بن ابو سفیان داستان‌های او را نقل کردند.

💡 1 - عبدالله بن عمرو بن حزام (پدر جابربن عبدالله انصارى ) همراه دوستش عمرو بنجموح درجنگ احد به شهادت رسيدند و هر دو در يك قبر، دفن شدند. اما از آن جا كه اينمساله براى جابر، خوشايند نبود، پس از شش ماه از خاكسپارى، قبر را شكافت و بدنپدر را درآورد و در قبر جداگانه اى دفن كرد. جسد،مثل همان روز دفن بود، تنها گوش ‍ و تعدادى از موهاى صورت كه روى زمين بود، از بينرفته بود. بقيه بدن سالم بود.(60)

💡 در يكى از روزهاى آخر، عمروعاص از ابوموسى خواست كه به معاويه يا فرزند خود اوعبدالله بن عمرو راءى دهد، و به خلافت برگزيند، ولى ابوموسى هيچكدام رامناسب نديد؛ و قلبا مايل به انتخاب عبدالله بن عمرو فرزند خليفه دوم بود.

💡 6 - عبد الرحمان بن زيد بن اسلم گفته است: ((چون عبدالله ها ((عبدالله بن عباس،عبدالله بن عمر، عبدالله بن زبير و عبدالله بن عمرو عاص )) وفات كردند و در تمامسرزمينها فقه در ((موالى ))منحصر گشت: