ابادت

ابادت. [ اِ دَ ] ( ع مص ) هلاک کردن. || هلاک شدن.

هلاک کردن، نابود ساختن.

💡 آنکه دل شادت نخواهد باد عیش او دژم وان که آبادت نخواهد باد عمر او خراب

💡 غمین باد آن که او شادت نخواهد خراب آن کس که آبادت نخواهد

💡 غمین داری مرا شادت نخواهم خرابم خواهی آبادت نخواهم

💡 از آن همه ثروت وکیل آبادت یک غاز به من نمی‌دهی ای کونی

💡 در عافیت آبادت از رخنه درآمد غم، پس رخنه چنان گشتی کآباد نخواهی شد.

💡 دل خسرو تن است، چو ویران شد ویرانه‌ای چسان کند آبادت