اب شوره

( آب شوره ) آب شوره. [ ب ِ رَ / رِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) آبی که با شوره قلمی خنک شده باشد.

( آب شوره ) ( اسم ) آبی که با شور. قلمی خنک شده باشد.
آبی که با شوره قلمی خنک شده باشد

💡 در شوره زمین تاک نشاید کشتن غیر از خس و خاشاک نشاید کشتن

💡 127-((نَكِد)) به معناى شخص بخيل و ممسكى است كه به آسانى چيزى به كسىنمى دهد و اگر هم بدهد بسيار ناچيز و كم ارزش خواهد بود، زمينهاى شوره زار و نامساعددر آيه فوق تشبيه به چنين كسى شده است. (پاورقى تفسير نمونه، ج 6، ص ‍ 216).

💡 گاهی به خنده، گاهی سرْ دارنه شوره نه جایِ هنیشتنْ، نه دلْ دارْمه، بُورهْ

💡 تل شوره، روستایی از توابع بخش جره و بالاده شهرستان کازرون در استان فارس ایران است.

💡 ز ناقص طینتان صائب عبث چشم وفا دارم زمین شوره چون می آورد مردم گیا بیرون؟

💡 سر زد ز دلم صد بته ی صبر بیندیش زین تلخ گیاهی که ازین شوره زمین خاست