لغت نامه دهخدا
( آب برین ) آب برین. [ آب ْ، ب َ ] ( اِ مرکب ) کنار جوی را گویند که زیرش مجوف باشد و هر دم آب در آنجا رخنه کند وبیرون رود یا پیوسته تراوش میکرده باشد. ( برهان ).
( آب برین ) آب برین. [ آب ْ، ب َ ] ( اِ مرکب ) کنار جوی را گویند که زیرش مجوف باشد و هر دم آب در آنجا رخنه کند وبیرون رود یا پیوسته تراوش میکرده باشد. ( برهان ).
( آب برین ) ( اسم ) کنار جوی که زیرش مجوف باشد و هر دم آب در آنجا رخنه کند و بیرون رود.
کنار جوی را گویند که زیرش مجوف باشد و آب در آنجا رخنه کند برهان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ای دل خام طمع آب برین آتش زن چند بر خاک درش باد همی پیمایی
💡 اشک اگر آب برین آتش جانسوز زند چشم ها خشک تر از دیده مجمر گردد