عبدالهادی حائری

[ویکی فقه] حائری، عبدالهادی، مورخ معاصر ایرانی می باشد.
وی فرزند میرزااحمد حائری و نوه دختری آیت اللّه شیخ عبدالکریم حائری یزدی بود.در حدود سال های ۱۳۱۲ـ۱۳۱۴ش در شهر قم، در خانواده ای روحانی و سرشناس و در عین حال تنگدست، به دنیا آمد. حائری از کودکی به آموزش قرآن و خط و مشق در مکتب خانه پرداخت و پس از آن پدرش دروس مقدماتی عربی را به او آموخت.حائری به سبب تنگدستی پدر و نیز مخالفت سرسختانه وی با نظام جدید آموزش و پرورش، به مدرسه نرفت و چندی بعد، به نوشته خودش، چون پدرش او را بی استعداد می دانست، به پارچه بافی گمارده شد.
تحصیلات
وی در حدود ۱۳۲۸ش، در پی آشنایی با چند نوجوان همسن خود به ادامه تحصیل علاقه مند شد و توانست در عین اشتغال به پارچه بافی، به صورت «متفرقه» درس بخواند و دوره شش ساله ابتدایی را در یک سال تحصیلی طی کند.وی از آن پس به طور جدّی تحصیل را ادامه داد. حائری در ۱۳۳۶ش به دانشکده معقول و منقول تهران راه یافت.آشنایی وی با عبدالحسین زرین کوب در دانشگاه، در علاقه مند شدن او به پژوهش تاریخی مؤثر بود. پس از گرفتن مدرک کارشناسی، حائری مدتی بیکار و سرگردان بود تا در نهایت در اداره بهداشت شغلی یافت که موجب رهایی وی از تنگناهای اقتصادی گردید.
بورسیه شدن حائری
او در ۱۳۴۲ش بورسیه دانشگاه مگ گیل کانادا در رشته تاریخ و خاورشناسی شد و پس از پشت سرگذاردن دشواری های بسیار، در ۱۳۵۲ش از رساله دکتری خود دفاع کرد.
شروع تدریس
...