طبیعیون

واژه «طبیعیون» در زبان عربی و متون علمی و فلسفی قدیم به گروهی از دانشمندان گفته می‌شود که در زمینه شناخت طبیعت و پدیده‌های مادی جهان فعالیت و پژوهش داشته‌اند. این واژه در اصل جمع «طبیعی» است و به کسانی اشاره دارد که موضوع مطالعه آن‌ها جهان طبیعی، اجسام مادی و قوانین حاکم بر آن‌ها بوده است. در نگاه لغوی، طبیعیون به علمای علوم طبیعی گفته می‌شود که درباره زمین، گیاهان، حیوانات و سایر پدیده‌های مادی تحقیق می‌کردند. این اصطلاح همچنین در فلسفه اسلامی و یونانی به دانشمندانی اطلاق می‌شد که عالم را بر اساس قوانین طبیعت و بدون دخالت عوامل ماورایی تبیین می‌کردند. در برخی کاربردها، طبیعیون به افرادی گفته می‌شود که علت حوادث جهان را تنها در طبیعت جست‌وجو می‌کنند و به نیروهای ماوراءالطبیعه اعتقادی ندارند. از نظر تاریخی، این گروه در مقابل فیلسوفان الهی یا متافیزیکی قرار می‌گرفتند که به علل غیرمادی نیز باور داشتند. علوم مورد توجه طبیعیون شامل مباحثی مانند فیزیک، زیست‌شناسی، نجوم، معدن‌شناسی و دیگر شاخه‌های مرتبط با طبیعت بوده است. در متون قدیم، این واژه گاهی به معنای «طبیعت‌دانان» یا «دانشمندان علوم طبیعی» نیز به کار رفته است. در نتیجه، این واژه به یک جمع یا گروه مشخص محدود نمی‌شود، بلکه عنوانی عمومی است که در سنت علمی گذشته برای همه دانشمندانی به کار می‌رفته که در زمینه شناخت طبیعت، ماده و پدیده‌های جهان مادی فعالیت و پژوهش داشته‌اند. در مجموع، این کلمه به کسانی گفته می‌شود که موضوع اصلی پژوهش آن‌ها شناخت جهان مادی و پدیده‌های طبیعی و قوانین حاکم بر آن است.