شباب شوشتری

[ویکی اهل البیت] این صفحه مدخلی از اثر آفرینان است
شباب شوشتری، عباس، محمدعلی
شاعر، متخلص به شباب. وی در شهر شوشتر متولد شد و در همان جا زندگی می کرد و به مدح بزرگان و حاکمان وقت می پرداخت. شباب شاگرد شیخ جعفر شوشتری بود و تخلص خویش را از او گرفت.
«کلیات» اشعار وی که با «تحفه الاحباب» آغاز و با رباعیات پایان می پذیرد با عنوان «جامع المحسنات» ابتدا در بمبئی و سپس به سال 1336 ش در اصفهان چاپ شده است. قسمتی از اشعار وی در «مخزن الدرر» آورده شده است.

💡 در قرن سیزدهم هجری دوره بازگشت ادبی شکوفا شد و شباب شوشتری نیز پیرو همین سبک و سیاق بوده‌است. در دیوان اشعار شباب شوشتری انواع قالب‌های شعری همچون غزلیات، قصاید، رباعی، مثنوی، قطعات، ترجیع بند و … وجود دارد. سبک شعری او، متأثر از بزرگان سبک خراسانی و مشاهیر سبک عراقی است.

💡 شباب شوشتری در سال ۱۳۲۴ ه‍.ق درگذشت و در کنار آرامگاه امامزاده سید محمد گلابی در شوشتر به خاک سپرده شد.

💡 شباب شوشتری در توصیف برآمدن خورشید چنین می‌سراید:

💡 شعر شباب شوشتری ساده، روان و مزیّن به آرایه‌های دلنشین لفظی و معنوی است. قصاید او از نوع قصاید مدحی است و موضوع بیش از هشتاد درصد آنها ذکر فضایل اهل بیت و به ویژه امام اول شیعیان است.

💡 ملا عباس قدکساز، متخلص به شباب شوشتری متولد سال ۱۲۵۰ هجری قمری، شاعر و متخلص به شباب می‌باشد که در شهر شوشتر در محله تاریخی عبدالله بانو متولد شد. او شاگرد شیخ جعفر شوشتری بود و تخلص خود را از نام او گرفت.