سید علی بهشتی

«سید علی بهشتی» نام یکی از علما و روحانیون شیعه افغانستان در قرن چهاردهم هجری است که علاوه بر فعالیت‌های دینی، در عرصه‌های اجتماعی و سیاسی نیز نقش داشته است. او فرزند سیدنبی بود و در سال ۱۳۰۸ خورشیدی در خانواده‌ای روحانی در روستای سنگ‌تختِ ورس از توابع بامیان به دنیا آمد. سید علی بهشتی آموزش‌های ابتدایی و مقدمات علوم دینی را نزد پدر خود آغاز کرد و سپس نزد استادانی مانند شیخ ابراهیم عالمی و شیخ محمدعلی دایکمندی به تحصیل ادامه داد. او برای تکمیل دانش خود به منطقه یکاولنگ رفت و حدود شش سال از درس‌های شیخ موسی کلانی بهره برد و از شاگردان نزدیک و مورد توجه او شد. در سال ۱۳۳۴ خورشیدی برای ادامه تحصیل راهی حوزه علمیه نجف اشرف شد که از مهم‌ترین مراکز علمی شیعه به شمار می‌رود. وی در نجف در درس خارج فقه علمای بزرگی چون آیت‌الله سید محسن حکیم و آیت‌الله سید محمود شاهرودی شرکت کرد و همچنین در درس خارج اصول آیت‌الله خویی حضور یافت. در کنار این دروس، علوم دیگری مانند تفسیر قرآن، حکمت و هیئت را نیز فراگرفت و خود به تدریس برخی مباحث علمی پرداخت. پس از سال‌ها تحصیل، در سال ۱۳۴۱ خورشیدی به افغانستان بازگشت و در زادگاه خود ساکن شد. او با کمک برخی نیکوکاران به تأسیس مدارس دینی پرداخت و به آموزش طلاب علوم اسلامی مشغول شد.