«سید علی بهشتی» نام یکی از علما و روحانیون شیعه افغانستان در قرن چهاردهم هجری است که علاوه بر فعالیتهای دینی، در عرصههای اجتماعی و سیاسی نیز نقش داشته است. او فرزند سیدنبی بود و در سال ۱۳۰۸ خورشیدی در خانوادهای روحانی در روستای سنگتختِ ورس از توابع بامیان به دنیا آمد. سید علی بهشتی آموزشهای ابتدایی و مقدمات علوم دینی را نزد پدر خود آغاز کرد و سپس نزد استادانی مانند شیخ ابراهیم عالمی و شیخ محمدعلی دایکمندی به تحصیل ادامه داد. او برای تکمیل دانش خود به منطقه یکاولنگ رفت و حدود شش سال از درسهای شیخ موسی کلانی بهره برد و از شاگردان نزدیک و مورد توجه او شد. در سال ۱۳۳۴ خورشیدی برای ادامه تحصیل راهی حوزه علمیه نجف اشرف شد که از مهمترین مراکز علمی شیعه به شمار میرود. وی در نجف در درس خارج فقه علمای بزرگی چون آیتالله سید محسن حکیم و آیتالله سید محمود شاهرودی شرکت کرد و همچنین در درس خارج اصول آیتالله خویی حضور یافت. در کنار این دروس، علوم دیگری مانند تفسیر قرآن، حکمت و هیئت را نیز فراگرفت و خود به تدریس برخی مباحث علمی پرداخت. پس از سالها تحصیل، در سال ۱۳۴۱ خورشیدی به افغانستان بازگشت و در زادگاه خود ساکن شد. او با کمک برخی نیکوکاران به تأسیس مدارس دینی پرداخت و به آموزش طلاب علوم اسلامی مشغول شد.
سید علی بهشتی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] سیدعلی بهشتی، از علما و روحانیون فعال سیاسی شیعه افغانستان در قرن چهاردهم هجری می باشد.
وی فرزند سیدنبی بود و در ۱۳۰۸ ش در خانواده ای روحانی در روستای «سنگ تخت ورس» از توابع بامیان به دنیا آمد. تحصیلات خود را نزد پدرش آغاز کرد و مقدمات را از پدر و شیخ ابراهیم عالمی و شیخ محمدعلی دایکمندی آموخت و برای ادامه تحصیل به «یکاولنگ» رفت و حدود شش سال از درس شیخ موسی کلانی استفاده کرد و جزو شاگردان مقرب و خاص او در آمد.سیدعلی در ۱۳۳۴ وارد حوزه علمیه نجف اشرف شد و پس از تکمیل سطوح عالی در دروس خارج فقه حضرات آیات: سید محسن حکیم و سید محمود شاهرودی و خارج اصول آیت الله خویی شرکت کرد و در کنار آنها، تفسیر، حکمت و هیات را فرا گرفت و خود نیز به تدریس پرداخت. در ۱۳۴۱ به کشورش بازگشت و در زادگاهش ساکن شد و با همکاری برخی از نیکوکاران محل، مدارس علمیه ای بنا کرد و به تدریس طلاب پرداخت.
