سرایندگی

لغت نامه دهخدا

سرایندگی. [ س َ ی َ دَ/ دِ ] ( حامص ) عمل سراییدن. رجوع به سراییدن شود.

جمله سازی با سرایندگی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 صرف‌نظر از فتوحات و جهانگشائی و توسعهٔ قلمرو و حیطه حکمرانانی که در ایران زمین بحکومت پرداختند، باید وجود بسیاری از پادشاهان را که در طریق توسعهٔ دامنه ادب همت والائی نشان داده‌اند؛ از خاطر بدور نداشت. گذشته از اینکه برخی از این پادشاهان شعرا و ادبای ایرانی را تشویق و حمایت می‌کردند، حتی بعضی از آن‌ها خود بشخصه شوق سرایندگی و استعداد گویندگی را دارا بودند.

💡 شعر سپید گونه‌ای از شعر فارسی است که در دهه سی خورشیدی توسط احمد شاملو ابداع شد. این شعر که از الگوی شعر نیمایی پدید آمد شعریست که فاقد قاعده وزن و قافیه بوده و وزن آن را می‌باید در فحوای کلام جستجو کرد. قافیه اگر در این گونه شعر به کار برود فاقد دستور ویژه است و جای آن بستگی به خواست شاعر دارد. ایده شاملو برای چنین شعری این بود که وزن و عروض و قافیه دست شاعر را برای سرایندگی تنگ‌تر کرده و باعث کاهش درخشندگی و اعتلای اثر می‌شوند. این شعر در غرب گونه‌ای دارد که به آن شعر آزاد می‌گویند و در آثار میلتون و لورکا بوفور دیده می‌شود. به عقیده براهنی شاملو ایده شعر سپید را از ادبیات غرب آموخته و آن را با نثر آهنگین ادبیات فارسی به ویژه اثر تاریخ بیهقی آمیخت و شعر سپید از آن زاده شد. از شاعرانی که به شعر سپید پرداختند می‌توان به جز احمد شاملو به هوشنگ ایرانی، شمس لنگرودی، رضا براهنی، سید علی صالحی، منوچهر آتشی، احمدرضا احمدی، علیرضا آدینه، قدمعلی سرامی، رسول یونان، یدالله رؤیایی و احمدرضا احمدی اشاره نمود.

💡 هنر سرایندگی اشعار با لحنی دلنشین و آهنگین، یکی از توانایی‌های بسیار ارزشمند شاعران است که می‌تواند تأثیر عمیق و ماندگاری بر احساسات و ذوق شنوندگان در طول زمان داشته باشد.

💡 او با وجود استعداد بسیار زیاد در زمینه موسیقی، همیشه بر این باور بود که برای موفقیت در سرایندگی، باید دانش عمیقی از ساختار زبان و موسیقی داشته باشد.

💡 در مراسم‌های رسمی و فرهنگی، دعوت از بزرگان ادب برای سرایندگی قطعات ادبی برتر، می‌تواند هیجان و جذابیت بسیار زیادی برای مخاطبان و شرکت‌کنندگان در آن محفل ایجاد کند.

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران