سر القدر

[ویکی نور] رساله سرّ القدر از بو علی است که به زبان عربی و در پاسخ به سؤال درباره این کلام صوفیه که گفته اند: «من عرف سر القدر فقد الحد»، نوشته شده است.
این کتاب به همراه بیست دو رساله دیگر در مجموعه ای به نام رسائل ابن سینا، به چاپ رسیده است.
رساله، بسیار کوتاه و فاقد هر گونه باب بندى و فصل بندى است.
مؤلف، بعد از اینکه این مسئله را اندکی دشوار مى داند و اصل آن را پاره اى از روایات منقول از پیغمبر اکرم(ص) و امیرالمؤمنین(ع) مى خواند، می گوید: درک سر القدر مبتنی بر مقدماتی است که نظام عالم، حدیث ثواب و عقاب، اثبات معاد برای نفوس از آن جمله می باشد. وی مسئله قدر را در ضمن توضیح این مقدمات روشن مى سازد و از جمله نکاتى را که خاطرنشان می کند این است که خیرات در عالم اصل و مقصود می باشند و شرور امورى عدمی و غیر مقصود.
رسائل ابن سینا (23 رساله)

💡 ما تن و شارح فصوص را در قضا و قدر بيانى عرشى است كه نمودار آن اين است: (فص حكمه قدريه فى كلمه عزيزيه، المراد بالحكمه القدريه سر القدر و هو الاعيانالثابته و النقوش التى فيها لا نفس القدر الذى هو بعد القضا المعبر بتوقيت الاشيافى عينها فان هذا القضا و القدر مترتب على الاعيان الثابته و نقوشها الغيبيه.

💡 در قرب نوافل اتصاف عبد به صفات حق است در مقامتنزل و اتصاف به صفات كون است در تنزل؛ و در قرب فرائض اتصاف به صفاتاست در صعود كه رسيدن به مقام سر القدر است.

💡 متن: و هذا هو عين سر القدر الذى يظهر لمن كان له قلب او القى السمع و هو شهيد)(67)

💡 اگر چه عقل حكم مى كند كه ممكن قابل شى ء و نقص اوست چون صفت امكان مقتضى تساوىدو طرف وجود و عدم است ولى واقف به سر القدر مى داند كه ذات شى ء همين را اقتضاءنمود.

💡 لذا جناب سيد الشهداء عليه السلام در عين اينكه مى توانست با همت خويش تصرف نمايدولى چون معرفت و علم به سر القدر دارد دست تصرف دراز نفرمود چون بسيار مقام وچيزها به انسان مى دهند او چه كار دارد كه در نظام عالم تصرف نمايد.