سازگاری با تاریکی

💡 نوررنگ‌بری را می‌توان برای شناسایی ترتیب مخروطی‌ها بکار برد. این امر با آشکارسازی بخش سازگار با تاریکی شبکیه روی یک طول‌موج مشخص از روشنایی انجام می‌شود که بخش مشخصی از مخروطی را که به آن طول‌موج حساس است به مدت ۳۰ دقیقه از قابلیت سازگاری با تاریکی بیحس می‌کند که این عمل زمانی که عکس‌برداری از شبکیه صورت می‌گیرد باعث پدیداری آن به رنگ سفید در تضاد با مخروطی‌های سازگار با تاریکی خاکستری می‌شود. نتایج حاکی از آن هستند که مخروطی‌های S به صورت اتفاقی قرار گرفته‌اند و کمتر به کرار مخروطی‌های M و L ظاهر می‌شوند. نسبت مخروطی‌های M و L بین افراد با دید عادی و نرمال به‌طور عظیمی متنوع اند (به‌عنوان مثال مقادیر % L ۷۵٫۸ با % M ۲۰٫۰ در برابر مقادیر % L ۵۰٫۶ و % M ۴۴٫۲در دو مورد مذکر).

💡 بسیاری از حیوانات شب‌زی از طریق فرآیندهای بیولوژیکی پیچیده‌ای برای رسیدن به سازگاری با تاریکی و بهبود دید خود در محیط‌های کم‌نور استفاده می‌کنند.

💡 مطالعه‌ی سازگاری با تاریکی در چشم انسان می‌تواند به پزشکان کمک کند تا درک بهتری از نحوه عملکرد شبکیه در شرایط مختلف نور داشته باشند.

💡 تکامل در طبیعت همواره به دنبال یافتن راه‌هایی برای سازگاری با تاریکی است تا موجودات بتوانند در شب بدون جلب توجه شکارچیان به فعالیت بپردازند.