«زیفه» واژهای عربی است که در متون قدیمی فارسی و عربی به کار رفته است. این کلمه در اصل به معنای «یکی از زیفها» است و به صورت واحد به کار میرود. «زیف» و «زیفه» معمولاً به بخشهای برجسته و دندانهدار دیوار یا بنا گفته میشود. یکی از کاربردهای ساده آن «کنگره»ی بالای دیوار، قلعه یا ساختمان است. در برخی منابع، «زیفه» به پله یا پایههای نردبان نیز گفته شده است. این واژه بیشتر در معماری قدیم و توصیف ساختمانها دیده میشود. امروزه این واژه کمتر در گفتار روزمره استفاده میشود و بیشتر کاربرد لغوی و تاریخی دارد. به طور کلی، «زیفه» یعنی یک بخش یا دندانه از کنگره دیوار یا پایهای شبیه پله و نردبان.
زیفه
لغت نامه دهخدا
( زیفة ) زیفة. [زَ ی َ ف َ ] ( ع اِ ) یکی زیف. ( منتهی الارب ). واحد زیف در معنی کنگره. ( از اقرب الموارد ). واحد زیف، پایه ٔنردبان و کنگره. ( ناظم الاطباء ). رجوع به زیف شود.
