زغاوه
لغت نامه دهخدا
( زغاوة ) زغاوة. [ زَ وَ ] ( ع اِ ) صنفی از سیاهان. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
جمله سازی با زغاوه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 دیوان کیفری بینالمللی در سال ۲۰۰۹ میلادی کیفرخواستی را علیه عمر البشیر به دلیل ارتکاب به جرایم جنگی در دارفور صادر کرد اما او هنوز دستگیر نشد. او متهم است که بر اقدام برای پاکسازی قومی بخشی از جامعه فورها، زغاوهها و ماسالیتها نظارت کردهاست.