رسن باف
لغت نامه دهخدا
رسن باف. [ رَ سَم ْ ] ( نف مرکب ) رسن بافنده. که رسن ببافد. ( یادداشت مؤلف ). حبال. ( دهار ).
فرهنگ فارسی
رسن بافنده که رسن ببافد
جمله سازی با رسن باف
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 یکی از قدیمیترین پوشش زنان این روستا سربند یا سَروَن است که غالباً توسط کی بانوان (زنان مسن)مورد استفاده قرار میگیرد و از صنایع دستی آنها میتوان به موج بافی،، چیت بافی، رسن بافی اشاره کرد.