رحیم مؤذن زاده اردبیلی

دانشنامه اسلامی

[ویکی شیعه] رحیم مؤذن زاده اردبیلی(۱۳۰۴-۱۳۸۴ش)، اذان گوی مشهور ایران.
مؤذن زاده شهرتش را از اذانی که در سال ۱۳۳۴ش در رادیو ایران، با دستگاه بیات ترک گفت، به دست آورد. اذان وی به عنوان اولین اثر ثبتی در حوزه میراث معنوی ایران در ۱۳۸۷ش، توسط سازمان میراث فرهنگی این کشور به ثبت رسیده است.
پدر او، عبدالکریم مؤذن زاده تا سال ۱۳۲۴ش در رادیو ایران اذان می گفت. وی در منطقه اردبیل به وعظ و اذان‎گویی مشغول بود و نخستین بار به خاطر اذانی که در سال ۱۳۲۲ش در رادیو گفته بود، شهرت پیدا کرد و سپس تا سال ۱۳۲۶ش برنامه سحری رادیو را به صورت زنده، از طریق مسجد امام (مسجد شاه سابق) اجرا می کرد و در سال ۱۳۲۹ش از دنیا رفت.

جمله سازی با رحیم مؤذن زاده اردبیلی

💡 با افتتاح گذر مشاهیر اردبیل در مجتمع فرهنگی و هنری فدک اردبیل، حسن نجفلو و داود جلایی در رشته تئاتر، علی سلیمی در رشته موسیقی، یونس فرزانه در رشته عکاسی، اسکندر اکبرزاده در رشته نقاشی، سید محمد میر جوادی در رشته خطاطی و نقاشی، رسول ملا قلی پور در حوزه سینما، رضا سیدحسینی نویسنده و مترجم، صالح عاصم کفاش اردبیلی شاعر، عمران صلاحی طنز نویس و شاعر، امیرحسین فردی در رشته ادبیات کودک و داستان‌نویسی، دکتر حسن احمدی گیوی نویسنده و پژوهشگر و استاد رحیم مؤذن زاده اردبیلی مداح و مؤذن شهیر جهان اسلام هنرمندانی هستند که در گذر مشاهیر اردبیل گنجانده شده‌اند.

💡 «سلام» ترانه ای از شاهین نجفی و با مضمون سیاسی، اجتماعی است که در تاریخ ۱۹ نوامبر ۲۰۱۴ منتشر شد. آهنگسازی و تنظیم این اثر کاری از مجید کاظمی و ترانه‌سرایی آن از خود شاهین نجفی است. ابتدای این ترانه با اذان صدای رحیم مؤذن زاده اردبیلی آغاز می‌شود و در ادامه با بیانی اعتراضی و انتقادی به مسائلی از جمله: عزاداری محرم، اسیدپاشی‌های ایران، مشکل اعتیاد در ایران، ماجرای تیراندازی محمود کریمی، فرار مغزها از ایران، کمک‌های دولت ایران به لبنان، گورستان خاوران و اعدام‌های دهه ۶۰، پناهندگان افغان در ایران، کودکان کار، کارگران، خشک شدن دریاچه ارومیه و… می‌پردازد. شاهین نجفی در این ترانه همچنین از قبر مادرش یاد می‌کند و این ترانه را به مادرش تقدیم کرده است. محسن رضایی در یکی از مناظره‌های انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ ایران، بخش «بگو از گشنگی داریم امید می‌خوریم» از متن این ترانه را بدون نام بردن از نجفی و با نسبت دادن به یک دانشجوی شیمی بازگو کرد و گفت: