دوچهار

لغت نامه دهخدا

دوچهار. [دُ چ َ / چ ِ ] ( اِ مرکب ) دچار. دوچار. ملاقات ناگهانی و بدون انتظار. ( ناظم الاطباء ) ( از آنندراج ) ( از انجمن آرا ). به معنی دوچار است. ( از فرهنگ جهانگیری ).
- دوچهار زدن؛ دوچار زدن یکدیگر را. پیش باز آمدن. ( فرهنگ اوبهی ). رجوع به ترکیب دوچار زدن شود.
- دوچهار شدن؛ دوچار شدن. دچار شدن. ملاقات و بهم رسیدن به طور ناگهانی: درمیان راه بوزنه ای با او دوچهار شد چون چشم او بر شیر افتاد خدمت کرد. ( سندبادنامه ص 222 ). رجوع به ترکیب دوچار شدن در ذیل دوچار شود.

جمله سازی با دوچهار

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 در دو طرف درب ورودی دوچهار طاقی وجود دارد که احتمالاً محل استقرار مالک یا ارباب بوده‌است و در پشت آن‌ها دو مجموعه مجزا یکی محل نگهداری احشام و دیگری محل نگهداری غله و آذوغه می‌باشد.

💡 قیمت کالاهای اساسی به دلیل تورم بالا، نسبت به سال گذشته دوچهار شده و باعث کاهش شدید قدرت خرید مردم در جامعه گشته است.

💡 با اجرای سیستم‌های جدید، سرعت تولید در کارخانه دوچهار شد و باعث شد که سفارش‌های مشتریان در زمان بسیار کوتاه‌تری آماده شود.

💡 او تلاش کرد تا با استفاده از روش‌های جدید، بهره‌وری خود را دوچهار کند تا بتواند در رقابت‌های سخت بازار موفق‌تر عمل نماید.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران