دراز زبانی

مترادف‌ها

گستاخی، پرحرفی

متضادها

ادب، احترام

لغت نامه دهخدا

دراززبانی. [ دِ زَ ] ( حامص مرکب ) دراززبان بودن. حالت و کیفیت دراززبان. || سخن آرایی و فصاحت. || عربده و غوغا. ( ناظم الاطباء ). گستاخی درگفتار: شاپور آن دختر به شهر آورد و جامه های نیکو او را درپوشانید... پس یک روز دختر دراززبانی می کرد. شاپور گفت: چرا چنین همی گویی ندانی که شبان زادگان بر پادشاهان دراززبانی نکنند. ( ترجمه طبری بلعمی ).

فرهنگ فارسی

دراز زبان بودن

جمله سازی با دراز زبانی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 هر حاجتی که لشکر را بود باید که بر زبان سرخیلان و مقدمان باشد تا اگر نیکویی فرموده شود بر دست ایشان باشد. بدان سبب ایشان را حرمتی حاصل شود که چون مراد خویش خود گویند به واسطه ای حاجت نیفتد و سرخیل را حرمتی نماند؛ و اگر کسی از خیل بر مقدم خویش دراز زبانی کند یا حرمت او نگاه ندارد و از حد خویش بگذرد او را مالش باید داد تا مهتران از کهتران دیدار باشند.

💡 مدیریت شرکت به شدت از دراز زبانی و بی‌ادبی برخی از کارکنان در جلسات رسمی اعتراض کرد و آن‌ها را به دلیل رفتار نامناسب توبیخ نمود.

💡 نباید با استفاده از دراز زبانی و کلمات تند، سعی کرد برتری خود را در بحث‌های علمی و منطقی به دیگران ثابت کرد یا آن‌ها را متقاعد نمود.

💡 او همیشه سعی می‌کرد با ادب و احترام با همگان برخورد کند و هرگز اجازه نمی‌داد دراز زبانی باعث از بین رفتن آرامش روحی او شود.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران