لغت نامه دهخدا
جبل حرا. [ ج َ ب َ ل ِ ح ِ ] ( اِخ ) نام کوه معروفی است در نزدیکی مکه که پیغمبر ( ص ) در آنجا به نبوت مبعوث شده است. ابن بطوطه مینویسد: این کوه تقریباً در یک فرسخی شمال مکه و در محلی مشرف بر منی واقع شده و کوهی است مرتفع. رسول خدا ( ص ) پیش از بعثت غالباً دراین کوه بلند بعبادت میپرداخت و آغاز وحی هم در این کوه بود و همین کوه بود که زیر پای پیغمبر بلرزید وپیغمبر خطاب بدان فرمود: «آرام گیر که بر روی تو نیست مگر پیغمبری و صدیقی و شهیدی ». و در تفسیر این حدیث اختلاف شده که آن روز چه کسانی با پیغمبر بوده اند.گفته اند که همراهان آن حضرت همان ده تن ( عشره مبشره ) بوده اند و نیز آورده اند که جبل بشیر هم زیر پای پیغمبر بلرزه درآمده است. ( از ترجمه سفرنامه ابن بطوطه صص 133 - 134 ). و رجوع به معجم البلدان و همین لغت نامه ذیل کلمه «حرا» و حبیب السیر شود. این کوه راجبل نور نیز گویند. ( از المنجد ) ( از منتهی الارب ).
