تپه گچی
لغت نامه دهخدا
تپه گچی. [ ت َپ ْ پ َگ َ ] ( اِخ ) دهی از دهستان بابالی،بخش چقلوندی شهرستان خرم آباد است که در دو هزارگزی شمال باختری چقلوندی و یکهزار گزی باختر راه فرعی چقلوندی به بروجرد واقع است. جلگه ای سردسیر و مالاریائی است و 420 تن سکنه دارد. آب آن از رودخانه بابالی و محصول آن غلات و لبنیات و صیفی است و شغل اهالی آن جا زراعت و گله داری و صنایع دستی زنان چادربافی است و راه مالرو دارد. ساکنان آن از طایفه پیرداده بیرالوند بوده و در خانه سکونت دارند و برای تعلیف احشام به قشلاق میروند. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6 ).
فرهنگ فارسی
دهی از دهستان بابلی بخش چقلوندی شهرستان خرم آباد است که در دو هزار گزی شمال باختری چقلوندی و یک هزار گزی باختر راه فرعی چقلوندی به بروجرد واقع است ٠
جمله سازی با تپه گچی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 محوطه تپه گچی مربوط به سدههای میانه دورانهای تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان پلدختر، بخش معمولان، دهستان افرینه، شرق جاده ارتباطی معمولان به پلدختر، روستای بن زهره واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۲ آبان ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۰۱۱۶ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
💡 باستانشناسان در جریان حفاریهای گسترده در منطقه، یک تپه گچی قدیمی را کشف کردند که نشاندهنده سکونت انسانهای اولیه در هزاران سال گذشته بود.
💡 ساختار زمینشناسی این تپه گچی به گونهای است که در هنگام بارشهای شدید باران، پایداری خود را از دست داده و دچار فرسایش شدید میشود.
💡 تیم نقشهبرداری برای تعیین مرزهای جدید منطقه، از شیب تپه گچی به عنوان یک نقطه مرجع بسیار مهم و قابل استناد در محاسبات خود استفاده کرد.