بزنطی
مترادف‌ها
بیزانسی
لغت نامه دهخدا
بزنطی. [ ب َ زَ ] ( اِخ ) احمدبن محمدبن ابی نصر. عالمی شیعی از اصحاب موسی علیه السلام بود. کتاب الجامع و کتاب المسائل از اوست و نیز کتاب روایات اواز رضا علیه السلام است. ( از الفهرست ابن الندیم ). مؤلف ریحانة الادب آرد: کنیت وی ابوجعفر یا ابوعلی و ازاکابر محدثین و علمای شیعه که در آغاز واقفی مذهب بود و بعدها مستبصر شد. بگفته علمای رجال وثاقت و فقاهت وی مسلم و از اصحاب امام موسی ( ع ) بود و در خدمت حضرت رضا و حضرت جواد ( ع ) رتبتی بلند داشت. و کتاب النوادر و کتابهائی که ابن ندیم آورده از تألیفات اوست. وی بسال 221 هَ. ق. درگذشت. ( از ریحانة الادب ).
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] بزنطی (ابهام زدایی). بزنطی ممکن است اشاره به اشخاص ذیل بوده و یا در معانی ذیل به کار رفته باشد: • احمد بن محمد بزنطی، از عالمان متقدم امامیه در کوفه و در شمار اصحاب امامان کاظم، رضا و جواد (علیه السّلام)• شهر بزنطی، بُزَنطی (بَدَندون/ بذندون/ پوداندوس/ پوزانتی)، شهرستان و شهری در ترکیه
...
جمله سازی با بزنطی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 همین امور سبب شده بود تا اختلافات کلامی در بین شیعیان رواج یابد؛ به‌گونه‌ای‌که ابی‌نصر بزنطی به علی بن موسی الرّضا از اختلاف شیعیان در مسائلی چون جَبْر و اختیار و صفات خدا خبر داده‌است.
💡 تاریخ امپراتوری بزنطی شامل دوران بسیار پیچیده و پر از جنگ‌های سیاسی و مذهبی بود که بر جغرافیای منطقه تاثیر زیادی گذاشت.
💡 بسیاری از تحلیلگران معتقدند که سیاست‌های بزنطی در قرون وسطی باعث ایجاد توازن قدرت میان امپراتوری‌های بزرگ در شرق و غرب شد.
💡 معماری‌های باشکوه در دوران حکومت بزنطی هنوز هم نشان‌دهنده شکوه و عظمت آن تمدن بسیار قدیمی و تاثیرگذار در تاریخ جهان است.
