برگینه

{folium, folium of Descartes, leaf of Descartes} [ریاضی] خمی در صفحه با معادلۀ x3 + y3 =3axy

برگینه ( به انگلیسی: Phyllode )، دمبرگ ها یا ساقه های برگ اصلاح شده هستند که از نظر ظاهر و عملکرد شبیه به برگ هستند. در برخی از گیاهان، اینها صاف و پهن می شوند، در حالی که خود برگ کاهش یافته یا به طور کلی ناپدید می شود. بنابراین برگینه در خدمت هدف برگ قرار می گیرد. برخی از نمونه های مهم عبارتند از فرفیون رویلین ( Euphorbia royleana ) که استوانه ای مانند و انجیر تیغی که مسطح هستند.
آنها در جنس آکاسیا، به ویژه گونه استرالیایی، در یک زمان در زیرگروه اقاقیا قرار می گیرند. Phyllodineae. گاهی، به ویژه در گیاهان جوان، برگینه های نیمه تشکیل شده با برگ های کاهش یافته دیده می شود.
تصویر سمت راست آکاسیای شیرین ( Acacia suaveolens ) از کتاب گیاهان استرالیا ( Novae Hollandiae Plantarum Specimen ) برگ های واقعی جوان را همراه با برگینه های در حال رشد و برگینه های گیاه بالغ نشان می دهد.
جنس، نخود تلخ ( Daviesia )، در خانواده باقلاییان، تا حدودی با گیاهان دارای برگینه مشخص می شود.

هشتم.

💡 به‌طور کلی، گیاهان گوشت‌خوار رقبای ضعیفی هستند، زیرا آنها بیش از حد در سازه‌هایی سرمایه‌گذاری می‌کنند که هیچ مزیت انتخابی در زیستگاه‌های غنی از مواد مغذی ندارند. آنها فقط در جایی که گیاهان دیگر از کار بیفتند موفق می‌شوند. رابطه گوشت‌خواران و مواد مغذی همان رابطه کاکتوس‌ها و آب است. گوشت‌خواری فقط در زمانی که تنش غذایی زیاد و در آنجا نور فراوان باشد، نتیجه می‌دهد. در صورت عدم تحقق این شرایط، برخی از گیاهان موقتاً از گوشت‌خواری منصرف می‌شوند. کوزه‌شیپوری‌ها در زمستان برگ‌های صاف و غیرگوشت‌خوار تولید می‌کنند، در زمستان سطح نور نسبت به تابستان کمتر است، بنابراین نور نسبت به مواد مغذی محدود کننده است و گوشت‌خواران هزینه نمی‌کنند. کمبود حشرات در زمستان مشکل را بیشتر می‌کند. صدمه دیدن برگ‌های کوزه‌ای از تشکیل کوزه مناسب جلوگیری می‌کند و گیاه دوباره به جای آن برگینه تولید می‌کند.