باب النساء

کلمه «باب النساء» به یکی از درهای اصلی و بزرگ مسجدالنبی در مدینه اشاره دارد که در انتهای سمت شمالی دیوار شرقی واقع شده است. این باب از زمان حکومت عمر بن خطاب ساخته شد و برای ورود و خروج زنان اختصاص یافته بود. در تاریخ به این در با نام‌های دیگری مانند «باب ابوبکر» و «باب ریطه» نیز اشاره شده است، زیرا مقابل خانه ابوبکر و بعدها خانه ریطه دختر سفاح قرار داشت. در دوران ولید بن عبدالملک، برای گسترش مسجد، خانه‌ها و حجره‌های اطراف این باب ویران شدند و مکان باب در دوران سعودی پس از تغییر دیوار شرقی مسجد، دوباره مقابل محل قبلی ساخته شد. باب النساء نقش مهمی در تسهیل دسترسی زنان به مسجد و جدا کردن مسیر ورود آنان از مسیر مردان داشت. این باب یکی از نشانه‌های معماری و سازمان‌دهی مسجدالنبی در طول تاریخ است و اهمیت اجتماعی و تاریخی فراوان دارد. بنابراین، «باب النساء» هم نام یک در مهم و هم نمادی از توجه به نیازهای اجتماعی و عبادی زنان در مسجدالنبی است.

مترادف‌ها

بخش زنان، فصل زنان

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] باب النساء از درهای مسجد النبی است که کنار باب جبرئیل قرار دارد.
۱. ↑ سمهودی، وفاءالوفاء باخبارالمصطفی، ج۱، ص۶۸۶-۶۹۸.
منبع
تونه ای، مجتبی، فرهنگنامه حج، ص۱۶۷.تونه ای، مجتبی، فرهنگنامه حج، ص۴۹۰. رده های این صفحه: اماکن | تاریخ اسلام | جغرافیای اسلامی | درب های مسجد النبی | مدینه
[ویکی حج] باب النساء: از درهای اصلی و بزرگ مسجدالنبی در انتهای سمت شمالی دیوار شرقی مسجد است. از این باب با نام های دیگری چون باب ابوبکر و باب ریطه یاد شده است. این باب در زمان حکومت عمر بن خطاب، در گسترش مسجدالنبی ساخته شد و برای ورود و خروج زنان اختصاص یافت. تاریخ نویسان گزارشاتی از اوصاف باب ذکر کرده اند. در دوران سعودی، در گسترش مسجدالنبی پس از ویران سازی دیوار شرقی مسجد، مکان این در تغییر یافت و در دیوار جدید، مقابل باب النساء سابق، دری با همین نام کار گذاشته شد.
باب النساء از درهای اصلی مسجدالنبی در انتهای سمت شمالی دیوار شرقی مسجد است.این در از سوی شمال به خانه ها و حجره های پیامبر و نیز خانه اسماء دختر ابوبکرگشوده می شد که همگی در دوران ولید بن عبدالملک (حک: 86-96ق.) برای گسترش مسجد ویران شدند.
این باب به دلیل قرار گرفتن در برابر خانه ابوبکر، باب ابوبکر نیز خوانده شده است. نیز از آن جا که این خانه بعدها به رَیطه دختر سفاح، نخستین خلیفه عباسی (حک: 132-136ق.) تعلق یافت، این باب به باب ریطه هم مشهور شد.