انفتال

انفتال. [ اِ ف ِ ] ( ع مص ) تافته شدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( تاج المصادر بیهقی ) ( مصادر زوزنی )( از اقرب الموارد ). فتیله گشتن. ( یادداشت مؤلف ).

💡 ابن ابى يعفور (راوى حديث ) مى گويد به حضور امام صادق (ع ) عرضه داشتم:قربانت شوم ! بفرماييد چه زمانى انسان به خدا و خدا به او نزديك است ؟ فرمود: چونآخر شب برخيزد، در حالى كه چشم هايش در خواب هستند، وضويى شاداب گرفته و درعبادتگاه خود بايستد و با حضور قلب و توجه به خدا، تكبير نماز گفته وقرائت رابخواند و دو ركعت نماز به جاى آورد و آنگاه براى نماز ديگرى برخيزد، از سوى آسمانو از جانب عرش اين ندا برآيد: اى بنده اى كه خداى خود را مى خوانى !الحال احسان و بر و خير از جانب آسمان درحال فرود آمدن بر تو است و فرشتگان از كنارقدم هايت تا عنان آسمان گرد تو جمع شده اند و خداوند مى فرمايد: اى بنده من !اگربدانى كه در حال گفتگو و راز و نيازى، انفتال از خود نشان نمى دهد. (راوى مى گويد)گفتم: اى فرزند رسول خدا! قربانت شوم، مقصود ازانفتال چيست ؟ امام در حالى كه صورت خود را به سمت پشت سر مى چرخانيد،انفتال اين است كه صورت و بدنت را برگردانى. (بحارالانوار، ج 87، ص 158).