انجیران

انجیران. [ اَ ] ( اِخ ) دهی است از بخش مریوان شهرستان سنندج با 250 تن سکنه. آب آن از چشمه و محصول آن غلات، لبنیات و توتون است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5 ).

انجیران یا ( نام علمی: Moraceae ) - که عموماً خانواده توت و انجیر نامیده می شود - نام یک تیره از راسته گل سرخ سانان است. این خانواده شامل ۳۸ سرده و ۱۱۸۰ گونه است.

💡 او از مریدانش می‌خواست که در عین اشتغال به کارهای خود، به نیایش بپردازند. شواهدی وجود دارد که وی پیروان خویش را از ترک اشتغالات و امور عادی بازمی‌داشت؛ با گدایی مخالفت می‌کرد، و از پذیرش اعاناتی که حکومت وقت برای اعطا به خانقاه فقرا اختصاص داده بود، خودداری می‌کرد. آماج فرجامین شاذلی، رسیدن به مقام فنا بود و برای این منظور، از روش وردخوانی پیروی می‌کرد.از جمله نوادگان ابوالحسن شاذلی در کردستان می‌توان به شیخ زکریا شاذلی معروف ب کاکو زکریا شاذلی قدس سره که شجره ایشان به این ترتیب می باشد [[شیخ زکریا ابن شیخ عبدالرحمان ابن شیخ حسن ابن شیخ سلیمان ابن شیخ خالد ابن شیخ ابولحسن شیخ علی تقی الدین شاذلی]که شیخ زکریا در مریوان استان کردستان ایران ساکن هستند و صاحب دوازده فرزند که ب مقام قطب رسیده بودند که فرزندان برجسته انها شاه نعمت الله ولی و حضرت سلطان پیر یونس انجیران بود [که نواده گانش در خدمت شرع و خدمت به مردم هستند از میان نوادگانشان شیخ میران باختر شجره را بر عهده دارد]]

💡 که شیخ خالد شاذلی به عنوان فرماند به سوی عراق لشکر کشی کرد برای جنگ با تار تار ها بعد به بلاد مریوان رفت مشغول به خدا پرستی بود که نوه ایشان شیخ زکریا قدس سره طریقت شاذلی را در این بلاد رواج داد و همسر ایشان شاهدخت بخارا به اسم بیبی اراک بود از ایشان صاحب دوازده فرزند پسر بود که به مقام قطب رسیده بودند از میان پسر هاش که برجسته تر بودند شاه نعمت الله ولی و حضرت شیخ پیریونس انجیران قدس سره بود که به مقام قطب زمان رسیده بود که نواده گان شیخ زکریا در مریوان مشغول به خدا پرستی در طریقت پدربزرگشان شیخ ابولحسن شاذلی هستند که در کتاب های نورالانوار،قاموس الانساب‌، بنه مالی زانیاران کاملا نسب ایشانندمشخص است که نوه برجسته ایشان شهاب کاکوزکریایی شیخ شهاب الدین کاکوزکریایی، یا شیخ شهاب الدین شاذلی شاعر الکراد و شیخ طریقت شاذلیه است که در عهد صفویه زیسته است.[۱][۲][۳][۴] او بیشتر در مریوان و اطراف زیسته، از نسل شاه نعمت الله ولی است و در اشعار خود به او اشاره می‌کند. تخلص شعری وی شهاب است و از او اشعاری به زبان‌های مختلف، از جمله الکردی و فارسی، به جا مانده است و شجره این طایفه بزرگ شیخ میران شیخ کریم هانه شیخان در مریوان هست که به شیخ میران باختر مشهور است