المیعاد

💡 از اعتقادات معتزله این است که خدا در عمل به وعده و وعیدهایش صادق است. وعد به معنای نوید پاداش و وعید به معنای تهدید به کیفر است. معتزله می‌گویند همان گونه که خداوند در نویدها و پاداش‌ها به حکم ان الله لا یخلف المیعاد خلف وعده نمی‌کند، بلکه محال است خلف وعده نماید دربارهٔ کفر نیز تخلف نمی‌کند. تمام وعیدهایی که در قرآن نسبت به فاسقان و تبهکاران آمده عملی می‌شود، مگر این که در دنیا توبه کنند. این نظریه مخالف دیدگاه مرجئه است که می‌گویند عفو الهی گسترده‌است و شامل معصیت‌کاران می‌شود. گروه‌های غیر معتزله مانند امامیه که قائل به حسن و قبح عقلی افعال هستند، وفای به وعد را واجب، اما وعید را غیر واجب می‌دانند، چون وعید حق خداوند بزرگ است و می‌تواند از حق خود درگذرد و آن عفو است. پس هر که را بخواهد عفو کند و هر که را بخواهد عقاب.

💡 در برخی آموزه‌های مذهبی، واژه المیعاد به معنای وعده الهی و زمانی است که در آن وعده‌های حق محقق و آشکار می‌گردد.

💡 او با ایمان به المیعاد، در سخت‌ترین شرایط زندگی نیز امیدوار بود که روزی وعده‌های خداوند در زندگی او عملی خواهد شد.

💡 مفهوم المیعاد در ادبیات عرفانی، یادآور این نکته است که هر وعده‌ای، هرچند دور، بالاخره در زمان مقرر خود به وقوع می‌پیوندد.