اقعده

( اقعدة ) اقعدة. [ اَ ع ِ دَ ] ( ع اِ ) ج ِ قَعود. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به قعود شود.

💡 (التعبير بالاذن رمز لا يفهم سره المستسر الا من رزق فهم التوحيد الصمدى ووصل الى حقيقه قوله سبحانه (هو الاول و الاخر و الظاهر و الباطن ) فان الاذن الاذنالالهى لما سواه ليس اذنا قوليا و نحوه مما ياذن احد منا احدا كاذن رئيس دائره مجمع غيرهمثلا بل اذن وجودى منسحب فى الموجودات كلها قوله علت كلمته و ما تشاوون الا ان يشاءالله رب العالمين (تكوير 29) فعليك بالتدبر فى هاتين الايتين احديهما قوله سبحانه: الذين تتوفيهم الملائكه (النمل 33 - 29) و اخر يهما قولهجل جلاله الله يتوفى الانفس حين موتها (الزمر 43) حتى تعلم ان توفى الملائكه هو منشون توفى الله الانفس و تصل الى سر معنى الرمز فى التوحيد القرآنى الذى هوالتوحيد الحقيقى الصمدى ان الدين عندالله الاسلام فالك من عندالله سبحانه ايجادا فيجبالفرق بين الايجاد و الاسناد بحول الله و قوته اقوم و اقعده )

💡 بيست و ششمين آفتاب ذى اقعده سر بر آورده و كاروان مسلمآنان به سوى خانه خدا پيشميرود. در آنجا محمد (ص ) مراسم حج را به مردم آموزش ميدهد. آنجا نمايشگاه قدرت اسلام،شكوه ايمان، برادرى و برابرى همه اقشار مسلمان بود. همه با يك رنگ و با يك سخن درپيشگاه خدا بودند، بى هيچ نشانه اى براى شناخت فراتر از فروتر، همه همسان، همهبرادر، همه فرزندان يك آب و خاك !