افن

افن. [ اَ ف َ ] ( ع مص ) ضعیف رای و سست عقل شدن. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ). || کم شدن شیر ناقه. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || پوسیده شدن چارمغز. ( آنندراج ). فاسد گردیدن گردو. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
افن. [ اَ ] ( ع مص ) دوشیدن ناقه بغیر وقت. ( آنندراج ). در غیر وقت ناقه را دوشیدن. ( از اقرب الموارد ). دوشیدن ناقه باوقت و بی وقت و آن مفسد ناقه است. ( منتهی الارب ). بی وقت و در غیرموقع دوشیدن شتر ماده را. ( ناظم الاطباء ). || شیر همه بدوشیدن. ( تاج المصادر بیهقی ). خوردن شتربچه تمام شیر که در پستان ناقه است. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || فاسد کردن طعام. ( آنندراج ). || نیکو نمودن طعام و خیر نبودن در آن. و به این معنی بصیغه مجهول بکار رود. ( منتهی الارب ). نیکو شمرده شدن طعام و خیری در آن نبودن. ( ناظم الاطباء ). || فاسد گردیدن گردو. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || ضعیف رأی و بی عقل گردانیدن خدای تعالی کسی را. ( آنندراج ). سست رأی گردانیدن خدا کسی را. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). کم خرد گردانیدن. ( تاج المصادر بیهقی ). || ( اِمص ) کمی. ( منتهی الارب ). کمی و نقص. ( ناظم الاطباء ). || ( اِ ) نام گیاهی. ( ناظم الاطباء ). گیاهی است. ( منتهی الارب ).

دوشیدن ناقه بغیر وقت. در غیر وقت ناقه را دوشیدن.

آفن
{TBT} [رایانه و فنّاوری اطلاعات] ← آموزش فن بنیاد

💡 افنان خانواده‌ای از بهاییان ایرانی است. افنان در تازی جمع «فنن» است، که خود به معنای «شاخه راست» است. این نامی است، که بهاءالله برای اشاره به خاندان مادری علی‌محمد باب به کار برده است. نیای این خاندان میرزا علی، پدرزن علی‌محمد باب و عموی مادرش، پدر حاج میرزا سید حسن افنان کبیر است.

💡 ابوالقاسم افنان از مورخان بهایی به نقل از محمدعلی جمال‌زاده در ژنو شنیده که هنگامیکه میرزا یحیی ازل در قبرس وفات نمود حاجی میرزا یحیی دولت‌آبادی در ژنو بود. به او پیشنهاد کردند که جانشین ازل و زعامت ازلیها را قبول کند و به قبرس برود ولی او نپذیرفت و قبول نکرد و به طهران مراجعت نمود.

💡 174) اياك و مشاورة النساء فان رايهن الى افن وعزمهن الى و هن بحار الانوار، ج75،ص 102، 104 نهج البلاغه فيض الاسلام، نامه 31،ص 939