( افطحیة ) افطحیة. [ اَ طَ حی ی َ ] ( اِخ ) فطحیه. افطحی. فرقه ایست از شیعه که پیرو عبداﷲ افطح هستند. رجوع به خاندان نوبختی و حبیب السیر شود. مؤلف بیان الادیان، افطحیه را فرقه ای از شش فرقه ٔمجبره دانسته است. و رجوع به بیان الادیان ص 27 شود.
اَفْطَحیّه
(یا: فطحیه) فرقه ای شیعی، قائل به امامت عبدالله بن جعفر صادق، ملقب به افطح الرأس یا افطح الرجلین. پیروان این فرقه معتقد به امامت شش امام، یعنی تا جعفر صادق (ع) بودند و پس از آن امامت را حق پسر او می دانستند. اما عبدالله که توانایی پاسخ به پرسش های شرعی را نداشت و مورد توجه امام صادق نیز نبود، به حَشویه و مُرجِئه گروید، و ۷۰ روز پس از پدرش درگذشت. پیروان او نصی بر حقانیتش نیاوردند و پس از او، جز اندکی، از امامتش پیروی نکردند. در برخی منابع، افطحیه به عبدالله بن فطیح نامی از اهالی کوفه منسوب است.
[ویکی فقه] افطحیه فرقه ای از شیعه که امامت را پس از امام صادق (علیه السلام)، حق فرزند بزرگ تر او ( عبداللّه افطح ) می دانند.
← امامت فرزند بزرگ تر
...
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 افطحیه نام یکی از فرقههای مذهب شیعه جعفری در اسلام است.
💡 پس از وفات حسن عسکری از آنجا که او برخلاف سایر امامان شیعه بهطور علنی جانشینی برای خود برجای نگذاشته بود، بحران فکری و اعتقادی بزرگی در میان پیروان امام شیعه بهوجود آمد. در این دوران که به «سالهای حیرت» موسوم است، شیعیان که معتقد بودند زمین نمیتواند از حجت خدا خالی باشد و امام بعدی با وصایت توسط امام قبلی معرفی میشود، بر سر جانشینی او به چند گروه تقسیم شدند. برخی میگفتند که او به نزد خدا عروج کرده و منتظر بازگشتش بودند. برخی گمان میکردند که چند سال پیش از کشتهشدنش فرزندی از او به نام «محمد» به دنیا آمده است. گروه دیگری هم معتقد بودند که یکی از کنیزانش از او حامله است و روزی مهدی موعود را به دنیا میآورد. گروههایی هم امامت یکی از برادران حسن عسکری، جعفر یا محمد را پذیرفتند. بهنوشتهٔ جاسم حسین گروهی با ادلهای مشابهِ افطحیه معتقد بودند امامت از حسن عسکری به جعفر رسیده است. این عقیده بهخصوص در میان متکلمان کوفه رواج داشت که رهبری آنان را علی بن الطلح از متکلمان مشهور افطحیه بر عهده داشت. گروهی دیگر به رهبری علی بن محمد بن بشار از اساس منکر امامت حسن عسکری بودند و پیش از درگذشت وی هم معتقد بودند امام دهم، جعفر را به امامت برگزیده است. اما جعفر خود مدعی بود که امامت از جانب برادر دیگرش محمد بن علی هادی به وی رسیده است.
