ازفل

ازفل. [ اَ ف َ ] ( ع اِ ) خشم. تیزی. ( منتهی الارب ).

💡 صاحب مجمع البيان گفته: كلمه (زور) دراصل، به معناى جلوه دادن باطل به صورت حق است. و بنا به گفته وى اين كلمه بهوجهى شامل دروغ و هر لهو باطلى از قبيل: غنا و دريدگى و ناسزا نيز مى شود. و نيزصاحب مجمع البيان در معناى كلمه (كراما) گفته است: معناى اينكه بگوييم فلانى ازفلان عمل زشت تكرم دارد اين است كه: از چنين عملى منزه است، و نفس خويش را از آلودگىبه امثال آن منزه مى دارد.

💡 از اينهم كه بگذريم در گروه بسيارى از روايات تفسيرى كه از اين خاندان رسيدهطريقه استدلال به آيه اى براى آيه ديگر، و استشهاد به يك معنا بر معناى ديگر بهكار رفته، و اين درست نيست مگر وقتى كه معنا معنايى باشد كه در افق فهم شنوندهباشد، و ذهن شنونده بتواند مستقلا آنرا درك كند، چيزى كه هست به او سفارش كنند ازفلان طريق معين در اين كلام تدبر كن.