ارطحشست
لغت نامه دهخدا
ارطحشست. [ اَ طَ ش َ ] ( اِخ ) ارطخشس-ت. ( ابن العبری ). ارت خشثره. نام اردشیر در منابع سامی: الصابئة هم الذین تخلفوا ببابل من جملةالاسباط الناهضة فی ایام کورش و ارطحشست. ( آثار الباقیه ). رجوع به اردشیر و اردشیر اول و دوم هخامنشی شود.
جمله سازی با ارطحشست
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در منابع اسلامی، نام اردشیر به شکلهای گوناگونی آمده است: اردشیر، کی اردشیر، ارطحشست الاول، اردشیر بن ارخشویرش ملقب به طویل الیدین (بیرونی)، بهمن بن اسفندیار بن کشتاسب (حمزه)، ارطحشثت (ابن عبری).