ابومنصور طبرسی
دانشنامه اسلامی
[ویکی اهل البیت] این صفحه مدخلی از اثر آفرینان است
(س ششم ق)، عالم امامی، فقیه، متکلم، محدث و مورخ. از اهالی ساری مازندران و از ثقات محدثین و علمای بزرگ امامیه بود. او معاصر ابوالفتوح رازی و امین الاسلام طبرسی است. وی از مهدی بن ابی حرب حسینی مرعشی از دوریستی از شیخ الطایفه، شیخ طوسی روایت کرده است.
شیخ منتجب الدین (م 585 ق) و ابن شهر آشوب (م 588 ق) از شاگردان وی بودند. شهید اول در «غایه المراد» فتاوا و نظرات وی را بسیار نقل کرده است. وی در مازندران درگذشت و در روستایی نزدیک علی آباد (امام شهر فعلی) که امروز نام آن شیخ طبرسی است، دفن شد.
از آثار وی: «الاحتجاج عی اهل اللجاج» معروف به «احتجاج طبرسی» که سید ابن طاووس بر این کتاب و بر مؤلفش درود فرستاده و اکثر متأخرین از آن اخذ کرده و بارها به چاپ رسیده و از آن ترجمه هایی مربوط به قرن دهم باقی است؛ «الکافی» در فقه؛ «فضائل الزهراء سلام الله علیها»؛ «مفاخر الطالبیه»؛ «تاریخ الائمه».
جمله سازی با ابومنصور طبرسی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 از لفظ طبرسی، چنین برمیآید که مردم منسوب به طبرستان یا بخشی از آن، طبرسی خطاب میشدهاند. اما با توجه به گستره زبان عربی، این لقب عام نبوده است و در کتب عرب سدههای اول اسلامی متداول نبوده است و لفظ طبری بکار میرفته است. طبرسی را محتملا بایستی منسوب به طبرس (یا طَوَرس) دانست. البته «سی» در طبرسی نیز ممکن است معانی مختلف داشته باشد. مانند: هفتمین نُت موسیقی، سنگ، سه برابر عدد ده، و در مازندرانی «سی» تپه، کوه تنها، سوی و طرف و … را گویند. اما لقب طَبَرسی عموماً در نزد اشخاص مربوط به حکام و دولتهای منسوب به ولایات شمالی استفاده شده است و عموماً مربوط به قرون چهارم قمری به بعد است. برخی از علمایی که با لقب طبرسی در پیش از قرن دهم معروف بودهاند و همگی آنها به نوعی به طبرستان مرتبط بودهاند، شامل؛ علامه برهانالدین ابومنصور طبرسی، علامه امین الاسلام طبرسی، ابوالحسن احمدبن محمد الطبرسی، ابی علی الحسن بن قاسم طبرسی، و …