ابناء زمان

عبارت «ابناءِ زمان» در فارسی به مردمان یک عصر و کسانی گفته می‌شود که در فضای فکری، اجتماعی و تاریخی دوره خود زندگی می‌کنند و ویژگی‌ها و رفتارهایشان تحت تأثیر همان زمانه شکل گرفته است. واژه «ابناء» جمع «ابن» به معنای فرزند و «زمان» به معنای روزگار و عصر است؛ بنابراین این ترکیب در معنای تحت‌اللفظی «فرزندان زمانه» را می‌رساند. در متون ادبی، این تعبیر بیشتر برای توصیف مردمان هر عصر با ویژگی‌ها، رفتارها و سرنوشت مشترک آنان به کار رفته است. شاعران و نویسندگان کلاسیک فارسی از این اصطلاح برای بیان وضعیت اجتماعی و اخلاقی مردم دوران خود استفاده کرده‌اند و گاه با نگاهی انتقادی یا حکیمانه به احوال آنان پرداخته‌اند. در بیت مشهور سعدی نیز «ابناء زمان» به انسان‌هایی تشبیه شده‌اند که همچون دانه‌های گندم در آسیاب روزگار گرفتار گردش و سختی‌اند. این تعبیر نشان می‌دهد که انسان‌ها همواره زیر تأثیر حوادث، تحولات و ناپایداری‌های زمان قرار دارند. «ابناء زمان» همچنین می‌تواند به معنای کسانی باشد که روحیه و افکارشان بازتاب شرایط فرهنگی و اجتماعی عصر خویش است. در کاربردهای فلسفی و اجتماعی، این اصطلاح گاهی برای تأکید بر وابستگی انسان به محیط تاریخی و شرایط زمانه استفاده می‌شود. از همین رو، این عبارت علاوه بر معنای ظاهری، بار معنایی عمیق و تأمل‌برانگیزی درباره جایگاه انسان در جریان تاریخ و زندگی دارد. در مجموع، «ابناء زمان» کنایه‌ای ادبی و حکیمانه از مردم هر دوره و فرزندان روزگار خویش است.

لغت نامه دهخدا

ابناء زمان. [ اَ ءِ زَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) مردم روزگار. اهل روزگار. خلق:
این گُرْسنه گرگ بی ترحم
خود سیر نمیشود ز مردم
وین دور فلک چو آسیابست
ابناء زمان مثال گندم.سعدی.

جمله سازی با ابناء زمان

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 نسبت من به رسول خدا صلى الله عليه و آله مى رسد، من شاخه اى از شجره طيبه نبوت هستم و ان كه از اين شجره باشد مؤ يد من عند الله بوده وهيچ وقت تحت قيود و بندگى ابناء زمان واقع نخواهد شد. 

💡 هر زمانى لذّتى دارد بر ابناء زمان لذّتِ عهد جوانى هم بود در ازدواج