اباق. [ اِ ] ( ع مص ) گریختن بنده از مولی بی سببی. بگریختن. ( تاج المصادر بیهقی ). بگریختن بنده. ( زوزنی ). گریز. گریزپائی.
اباق. [ اُب ْ با ] ( ع ص، اِ ) اُبَّق. ج ِ آبِق و اَبوق. گریختگان. گریزندگان.
اباق. [ اَب ْ با ] ( ع ص ) گریزپا. گریزنده. ( ربنجنی ).
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ج: معاهده ياد شده صبغه تعيير، توبيخ، و تشنيع ضمنى را به همراهدارد؛ زيرا مشعر به اباق و گريزپايى عبد جسور است؛ چون اگر كسى به وظيفهبندگى خود در آستان خداى سبحان عمل كند، هرگز در برابر مولا واقع نمى شود تا بااو معاهده برقرار كند. هر جا سخن از تعاهد متقابل است و هر مورد كلام درباره اخذ تعهد عبداز خداست، نشان اباق و گريزپايى چنين عبد كنودى است. از اين رو برخىاهل معرفت گفته اند:
💡 تعبير به ابق از ماده اباق به معنى فرار كردن بنده از مولاى خود، در اينجا تعبير عجيبىاسـت، و نـشان مى دهد كه ترك اولاى بسيار كوچك تا چه حد در مورد پيامبران عاليمقام ازسـوى خـداوند مورد سختگيرى و عتاب واقع مى شود تا آنجا كه پيامبرش را بنده فرارىمى نامد!
💡 نیروهای ترکان خاتون به تُتُش پیوستند و او هم یعقوب بن اباق از امیران ترکمن را با سپاهی به جنگ برکیارق در اصفهان فرستاد.
